Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018

Πήγε να βάλει φωτιά, μέσα στην Καλαμαριά!



Αναστάτωση προκλήθηκε στη γειτονιά του Βότση το βράδυ της Τρίτης λίγο μετά της 19:30, όταν στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας, όπου στεγάζεται επιπλοποιείο, άρχισαν να βγαίνουν πυκνοί καπνοί και να υπάρχει μια πολύ έντονη μυρωδιά καμένου.
 Συγκεκριμένα, αν και οι κάτοικοι της οδού Ευριπίδου αντελήφθησαν με καθυστέρηση τον κίνδυνο, εντέλει κάλεσαν αμέσως την πυροσβεστική, η οποία έφτασε έγκαιρα στο σημείο, με δύο οχήματα υδροφόρα, δέκα πυροσβέστες και έναν αξιωματικό υπηρεσίας, όλοι τους πανέτοιμοι για άμεση επέμβαση.
Ο ανθυποπυραγός τηλεφώνησε στον ιδιοκτήτη του επιπλοποιείου, ο οποίος του παρέδωσε τα κλειδιά του μαγαζιού του. Αμέσως μετά, αφού πρώτα απομάκρυναν τον κόσμο που είχε μαζευτεί τριγύρω, οι άνδρες της πυροσβεστικής υπηρεσίας άνοιξαν την σιδερένια πόρτα του καταστήματος και η ατμόσφαιρα έγινε αποπνικτική, ενώ οι αναθυμιάσεις προκαλούσαν δυσκολία στην αναπνοή, τόσο των κατοίκων της περιοχής, όσο και των πυροσβεστών! Στης 21:20 οι πυροσβέστες εισχώρησαν προσεχτικά και με απόλυτο επαγγελματισμό εντός του καταστήματος, όντας έτοιμοι για παν ενδεχόμενο. Τότε κατάλαβαν, πως όλο το πρόβλημα δημιουργήθηκε από την απροσεξία του εντελώς ασυνείδητου ιδιοκτήτη, ο οποίος είχε ξεχάσει μια κατσαρόλα με φαγητό, πάνω στο ανοικτό μάτι της κουζίνας του, κάτι που δημιούργησε μια ακόμα πιο έντονη και δύσοσμη μυρωδιά καμένου.
Τελικά ευτυχώς υπήρξε λήξη συναγερμού. Με ένα σύντομο σχόλιο του, ο αρχηγός της επιχείρησης δήλωσε <<δεν υπάρχει κανένα σοβαρό πρόβλημα πλέον, ο κίνδυνος πέρασε>>. Ενώ σε ερώτηση που έγινε προς τους πυροσβέστες, οι οποίοι επενέβησαν σωτήρια και δυναμικά, σχετικά με το αν δημιουργηθεί περαιτέρω πρόβλημα, από τις πολλές αναθυμιάσεις και το καπνό που σκορπίστηκε στην ατμόσφαιρα, οι άνθρωποι της υπηρεσίας ανέφεραν <<δεν υπάρχει κανένας φόβος και ούτε είναι τοξικός ο αέρας. Η ατμόσφαιρα θα καθαρίσει εντελώς σε λίγες ώρες. Το μόνο πρόβλημα θα είναι η άσχημη μυρωδιά, η οποία μπορεί να κρατήσει έως και 2-3 ημέρες>>. Έπειτα οι άνδρες της πυροσβεστικής υπηρεσίας, μάζεψαν τον εξοπλισμό τους και αναχώρησαν για το επόμενο περιστατικό που τους περίμενε, αφού πρώτα βέβαια, καθησύχασαν τους κατοίκους και τους πρότειναν να γυρίσουν στα σπίτια τους.

Δυστυχώς όμως, το περιστατικό αυτό εκτός από μαυρισμένα πανιά, πετσέτες και ρούχα που είχαν απλωθεί στα μπαλκόνια των κοντινών διαμερισμάτων, άφησε πίσω του και μια ζωούλα. Οι κάτοικοι σε συνεργασία με τους άνδρες της πυροσβεστικής, ανέσυραν μέσα από το κατάστημα, πολλά ζωάκια που βρίσκονταν μέσα στα κλουβιά τους και κατάφεραν να σώσουν τα περισσότερα από αυτά. Ένα αηδονάκι όμως, δυστυχώς έπαψε να κελαηδάει. Δεν άντεξε από το σύννεφο του καπνού και έπαθε ασφυξία. Μπορεί ευτυχώς να μη πρόλαβε να ξεσπάσει κάποια φωτιά, όμως η εγκληματική ανευθυνότητα του εν λόγω ιδιοκτήτη, άφησε πίσω της ένα θύμα. Δεν έχει καμία σημασία που αυτό δεν ήταν άνθρωπος, αλλά ζωάκι. Ψυχή έχουν κι αυτά και μάλιστα πολύ πιο αθώα και καλοκάγαθη από το ανθρώπινο είδος. Οι αρμόδιοι θα έπρεπε να επιπλήξουν και να τιμωρήσουν με κάποιο τρόπο, τον εντελώς ασυνείδητο επιπλοποιό, ο οποίος έθεσε σε κίνδυνο τους κατοίκους της περιοχής, τις περιουσίες τους, τα καημένα τα ζωάκια που βρίσκονταν φυλακισμένα στα κλουβιά τους και ήταν ανήμπορα να αντιδράσουν, ενώ εξαιτίας του από χθες το βράδυ, ηχεί ένα λιγότερο κελάηδισμα στον αέρα της Καλαμαριάς και στα αυτιά των έντρομων και σοκαρισμένων κατοίκων της.
Μπορεί να μην εξελίχθηκε σε πυρκαγιά το γεγονός ή κάποια μεγάλη φωτιά, αλλά αλήθεια, μήπως πριν λίγους μήνες δεν παρακολουθούσαμε όλοι αποσβολωμένοι, τον όλεθρο στις φονικές πυρκαγιές στην Αττική; το χθεσινό περιστατικό, αν και δε μπορεί καν να μπει σε σύγκριση (ευτυχώς) με εκείνα τα βιβλικά τραγικά γεγονότα, πρέπει άμεσα να προβληματίσει όλο τον κόσμο ξανά και να τον αφυπνίσει! Πρέπει να είμαστε συνειδητοποιημένοι και να ευαισθητοποιηθούμε έτι περισσότερο, για να αποφύγουμε μελλοντικά τραγικά γεγονότα και δυσάρεστες καταστάσεις, ώστε να μπορέσουμε επιτέλους, να γίνουμε όλοι μας καλύτεροι άνθρωποι.

Εάν θεωρείτε κάποιοι αμελητέο το γεγονός και ότι υπερβάλλω στα λεγόμενα μου, έχω να θέσω ένα καίριο ερώτημα προς εσάς. Εάν μέσα στο κατάστημα του αυτός, είχε αφήσει κάποιο μικρό παιδάκι ή ένα μωρό και εκτός από το αηδονάκι, χανότανε και μια ανθρώπινη ψυχή μαζί... θα είχε διαπράξει εγκληματική αμέλεια ως υπεύθυνος-ανεύθυνος, που πήγε να κάψει τη γειτονιά και αφαίρεσε μια ζωή; θα έπρεπε να τιμωρηθεί; γιατί πρέπει πάντα να θρηνούμε θύματα και να αρκούμαστε στα ευχολόγια; γιατί να μη προκαταβάλουμε το κακό με αυστηρές ποινές για τους ασυνείδητους και να δημιουργήσουμε μια βάση για σωστή παιδεία; ο συγκεκριμένος και κάθε άλλος επικίνδυνος και ασυνείδητος, δείχνει σεβασμό για τον συνάνθρωπο του και για τη φύση γύρω του; δε θα έπρεπε να κάνουμε κάτι ως κοινωνία, ως χώρα, ως άνθρωποι, ώστε όλοι να αρχίσουν να σέβονται, πριν συμβεί το μεγάλο κακό ξανά; τροφή για σκέψη είναι όλα αυτά φυσικά, καθώς θέλω να πιστεύω και έχω την ελπίδα, ότι όλοι οι συνειδητοποιημένοι πολίτες αυτού του κόσμου, γνωρίζουμε τις απαντήσεις. Όμως δεν αρκεί μόνο αυτό. Αυτές τις απαντήσεις πρέπει να τις δίνουμε και να τις στηρίζουμε, με τις πράξεις και τη στάση της ζωής μας. Όχι απλά με λόγια. Γιατί από λόγια... ΚΑΗΚΑΜΕ!



Θεοδόσης Βαδιάκας
Διαβάστε Περισσότερα "Πήγε να βάλει φωτιά, μέσα στην Καλαμαριά!"

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Βάλτε τέλος στην ατιμωρησία της παράγκας!

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Το σωματείο του Πειραιά χαίρει ακραίας, αδικαιολόγητης και παράλογα ανεξήγητης ασυλίας και ασυδοσίας! Τα τελευταία 20 χρόνια δεν έχει τιμωρηθεί ποτέ όπως θα έπρεπε και δεν έχει πληρώσει πρόστιμα, ούτε κατά το 1/10 από όσα έχουν υποχρεωθεί ή και εξαναγκαστεί να πληρώσουν, οι αντίπαλοι του.
Συνένοχοι σε αυτό το κραυγαλέο και εριστικό έγκλημα, είναι όλοι οι αρμόδιοι φορείς, από την ΚΕΔ, την ΕΠΟ, την εκάστοτε Λίγκα-διοργανώτρια αρχή πρωταθλήματος, έως και τις προηγούμενες κυβερνήσεις του τόπου, αυτές της διαπλοκής, της διαφθοράς και της καταστροφής!
Για εκατομμυριοστή φορά και μάλιστα με ακόμα μια εξόφθαλμη πρόκληση "δύο μέτρων και δύο σταθμών" της α(θ)λητικής "δικαιοσύνης", το αιώνια ευνοημένο σωματείο του σάπιου συστήματος, γλύτωσε με  "ποινή" χάδι, για τα έκτροπα και τις ζημιές που προκάλεσαν οι χούλιγκαν του, σε αγώνες τόσο για το κύπελλο Ελλάδας, όσο και για το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας.

Υπενθυμίζουμε ότι για μικρότερης έντασης και έκτασης επεισόδια φέτος, στο ημίχρονο του αγώνα με τον Ολυμπιακό, η ΑΕΚ τιμωρήθηκε με - 3 βαθμούς! Ενώ όλοι θυμόμαστε τη θεατρική παράσταση που έδωσε ο Ίβιτς στη Λεωφόρο, για την οποία ο Παναθηναϊκός, δέχθηκε την ακραία τιμωρία των - 6 βαθμών, για τη ρίψη ενός άδειου κουτιού μπύρας! Το οποίο κακώς φυσικά έπεσε στον αντίπαλο προπονητή (δε το συζητάμε αυτό), όμως ότι ακολούθησε, ήταν ένα καλοστημένο και οργανωμένο show των φιλοξενούμενων, ώστε να πάρουν το παιχνίδι, με το μοναδικό τρόπο που μπορούσαν, δηλαδή στα χαρτιά. Όπως βέβαια θυμόμαστε και τις αδικαιολόγητες, άδικες και εξωφρενικές ποινές που ρίχνει η πειθαρχική επιτροπή της ΕΠΟ εναντίον του Τριφυλλιού, κάθε εβδομάδα και έπειτα από κάθε αγώνα, για υβριστικά συνθήματα και άναμμα πυρσών (χωρίς αυτοί να πέφτουν μέσα στο γήπεδο), ενώ φυσικά τα αρμόδια όργανα που στη καταστροφή της Κρήτης και του Παμπελοποννησιακού σταδίου, δεν είδαν τίποτα... πολλές φορές τιμωρούν τους φίλους του Παναθηναϊκού, απλά και μόνο για την φυσική παρουσία τους στο γήπεδο! Χωρίς καμία υπερβολή, αυτό συμβαίνει!
Πλέον βλέπουμε απροκάλυπτα τη συστηματική εύνοια του ΠΑΟΚ και του ΟΣΦΠ και στον πειθαρχικό τομέα και το δικαστικό κομμάτι αυτού, ενώ παράλληλα συνεχίζονται οι προκλητικές τιμωρίες, εις βάρος όλων των ομάδων που δεν ανήκουν στην ανίερη συμμαχία τους!

Το σκεπτικό της απόφασης ΣΚΑΝΔΑΛΟ, ήταν το εξής:
«Συνακόλουθα, η ΠΑΕ «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΦΠ» πρέπει να κηρυχθεί πειθαρχικά ελεγκτέα ως προς τα ανωτέρω αναλυτικά περιγραφέντα περιστατικά της πρόκλησης επεισοδίου, που ξεκίνησε από την κερκίδα των φιλάθλων της ομάδας της, και επεκτάθηκε και στην έξοδο της εν λόγω κερκίδας, ήτοι στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου, χωρίς όμως να αποδειχθεί η σύνδεσή του με βιαιοπραγίες κατά προσώπων». 
ΕΜΕΤΟΣ δηλαδή και θα εξηγήσουμε αμέσως το γιατί.

Ο ΟΣΦΠ κλήθηκε σε απολογία με διαφορετικό άρθρο από αυτό που "τιμωρήθηκε" τελικώς!

Ο Ολυμπιακός αν και είχε κληθεί σε απολογία (εξαιτίας όλων όσων συνέβησαν στον αγώνα Κυπέλλου μεταξύ της Παναχαϊκής και των "ερυθρόλευκων") με το άρθρο {15, 4β} του πειθαρχικού κώδικα, για επεισόδια με σημαντικές φθορές ξένης ιδιοκτησίας και βιαιοπραγίες κατά προσώπων. Τελικά τιμωρήθηκε με το άρθρο {15, 4α} του Πειθαρχικού Κώδικα, στο οποίο προβλέπεται πρόστιμο 20.000-100.000 ευρώ, για επεισόδια που δεν συνδέονται με βιαιοπραγίες ή φθορές ιδιοκτησίας.
Η Επιτροπή δεν δέχτηκε την έκθεση του παρατηρητή αγώνα, η οποία κάνει λόγο για σοβαρό τραυματισμό φιλάθλου, επειδή το περιστατικό δεν υπέπεσε στην αντίληψη του! Υπενθυμίζουμε ότι πήγε άνθρωπος στο  νοσοκομείο, ο οποίος έχει κάνει γνωστό το ονοματεπώνυμο του και τα στοιχεία του! Η επιτροπή υποστηρίζει δε, ότι από τις εκθέσεις του παρατηρητή και της αστυνομίας, δεν προκύπτουν βιαιοπραγίες. Να σημειώσουμε ότι ο παρατηρητής του αγώνα Αχιλλέας Γεωργακάκης, κάνει λόγο για ένταση στη Θύρα 3 και η ΕΛ.ΑΣ για ρίψεις αντικειμένων, από οπαδούς του Ολυμπιακού προς την Αστυνομία. Απ' ότι φαίνεται όμως, η πειθαρχική επιτροπή της "Super League", τη ρίψη αντικειμένων σε αυτή την περίπτωση δεν την θεωρεί βιαιοπραγία. Σε αντίθεση με την απόφαση που είχε πάρει η ίδια, τιμωρώντας την ΑΕΚ με αφαίρεση τριών βαθμών, για ακριβώς ίδια περίπτωση, στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Ταυτόχρονα δεν λαμβάνει υπόψη τις εκτεταμένες φθορές στο Παμπελοποννησιακό στάδιο, παρότι όλη η φίλαθλη κοινή γνώμη, είδε τις φωτογραφίες ντοκουμέντο της καταστρεπτικής μανίας και το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσαν σε ξένη ιδιοκτησία, οι οπαδοί των "ερυθρόλευκων".

Εν συντομία:
Το Παμπελοποννησιακό στάδιο έγινε γης μαδιάμ, υπήρξε τραυματίας οπαδός, πραγματοποιήθηκαν μάχες με την Αστυνομία και έγιναν μεγάλης έκτασης καταστροφές στο περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου, ενώ το παιχνίδι διακόπηκε για 15 λεπτά, λόγω των δακρυγόνων που έπεφταν. Η Πειθαρχική επιτροπή λοιπόν, τα ζύγισε όλα αυτά και έκρινε ότι κοστολογούνται μόλις στα 60.000 ευρώ...
Με αυτό το τρόπο, οι πειραιώτες γλύτωσαν ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΩΣ, την αφαίρεση των τριών βαθμών.
ΤΡΑΓΙΚΟ το σκεπτικό, που θυμίζει εποχές ΕΠΑΕ, όταν συνταξιούχοι δικηγόροι διορίζονταν εν μία νυκτί "δικαστές". Μιλάμε για την απόλυτη ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ των γεγονότων από τη "δικαιοσύνη" και την απόλυτη υιοθέτηση της τακτικής "με λένε Ρίζο και όπως θέλω τα γυρίζω", με μόνο στόχο να βγει "λάδι", η μονίμως ευνοημένη ομάδα του Λιμανιού. Το γεγονός πως οι δικαστές λένε ότι δεν υπάρχει τραυματισμός, επειδή ο παρατηρητής μίλησε αόριστα, αποτελεί ομολογία γιγαντιαίου  σκανδάλου! Επίσης μάθαμε ότι το να πετάς αντικείμενα στους αστυνομικούς δεν είναι βιαιοπραγία. Άρα οι Αεκτζήδες που τιμωρήθηκαν για βιαιοπραγία, για τον ίδιο ακριβώς λόγο... επιτέθηκαν με μαχαίρια, όπλα και βόμβες στα ΜΑΤ, κάτι που εμείς δε μάθαμε ποτέ, έτσι;;; ΓΕΛΑΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ και ξερνάει ταυτόχρονα. Ξερνάει με το βόθρο του παρακράτους και της παραγκοκρατίας που ξεχειλίζει και ακόμα καλά κρατεί, ελέω της εγκληματικής οργάνωσης.

Αυτή η επιλεκτική και μονομερής επιβολή τιμωριών από την αθλητική "δικαιοσύνη", αποτελεί ΜΕΓΙΣΤΗ ΝΤΡΟΠΗ, καθώς παραβλέπει προκλητικά το δεδικασμένο αφαίρεσης βαθμών σε άλλες ομάδες, για παρόμοια ή μικρότερης έκτασης και έντασης επεισόδια, δημιουργώντας την ίδια στιγμή ένα νέο δεδικασμένο σε ΟΣΦΠ και ΠΑΟΚ, από το οποίο θα αθωωθούν ξανά, ότι φασαρίες και να προκαλέσουν οι οπαδοί τους, χρησιμοποιώντας παρόμοια αστεία επιχειρηματολογία.

Σκάνδαλο και στην απόφαση για τα όσα συνέβησαν στο πρόσφατο ντέρμπι των "αιωνίων".
Άναψαν 250 πυρσοί. Έσκασαν 30 κροτίδες. Υπήρξε 10 λεπτά καθυστέρηση για την έναρξη του αγώνα και παρεμπόδιση ομαλής διεξαγωγής του στα τελευταία 5 λεπτά, λόγω κακής ορατότητας, εξαιτίας των πυρσών και των καπνογόνων που άναψαν εκ νέου οι οπαδοί του Ολυμπιακού.
Για όλα τα παραπάνω, επιβλήθηκε "πρόστιμο" των 25.000 ευρώ! Όσα δηλαδή πληρώνει ο ΠΑΟ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, για απλά συνθήματα! Έτσι για να γίνει μια απλή, αλλά ουσιαστική σύγκριση...

Ενώ όπως αναφέρει η έκθεση της αστυνομίας, μετά το τέλος του παιχνιδιού και έξω από το γήπεδο, περίπου 100 χούλιγκαν του Ολυμπιακού, που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους, επιτέθηκαν στο περιπολικό που συνόδευε το πούλμαν της ομάδας τους, πετώντας βόμβες μολότοφ! Αποτέλεσμα αυτού, ήταν να προκληθούν ζημιές στο περιπολικό και τραυματισμός ενός από τους αστυνομικούς, που επέβαιναν μέσα στο όχημα. Για το συγκεκριμένο περιστατικό επίσης, το σωματείο του Πειραιά δεν κλήθηκε καν σε απολογία! Καθώς άκουσον άκουσον, όπως συνέβη και στα επεισόδια του αγώνα ΠΑΟΚ - Άρης, για το Κύπελλο Ελλάδας (οι οπαδοί του "δικέφαλου" έσπασαν ένα περιπολικό, λίγο έξω από το γήπεδο), θεωρείται ότι και τα δύο συμβάντα έγιναν έξω από τον περιβάλλοντα χώρο του σταδίου και σε χώρο ευθύνης που δεν είναι της γηπεδούχου ΠΑΕ, ενώ συνεκτιμάται το γεγονός, ότι η ώρα που έγιναν τα εν λόγω επεισόδια, ήταν μετά την αποχώρηση των ομάδων, λίγο αργότερα από τις 23.00 πιο συγκεκριμένα και συνεπώς γι αυτό το λόγο, δεν υπάρχει (και πάλι) καμία απολύτως ευθύνη τόσο για τους "ασπρόμαυρους", όσο και για τους "ερυθρόλευκους"!

Συνεχής εριστική εύνοια του ΠΑΟΚ και του ΟΣΦΠ.

Από τους 3 μεγάλους διεκδικητές του Πρωταθλήματος, που οι οπαδοί τους έχουν δημιουργήσει επεισόδια φέτος, μόνο η ΑΕΚ τιμωρήθηκε με αφαίρεση βαθμών.
Τόσο η "ΘΥΡΑ 4" όσο και η "ΘΥΡΑ  7", προκάλεσαν επεισόδια έξω από το γήπεδο, αλλά μόνο η "ΘΥΡΑ 21" τιμωρήθηκε, επειδή  «ο περιβάλλων χώρος του ΟΑΚΑ, είναι μεγαλύτερος από των άλλων γηπέδων»... αστειότητες και γελοιότητες "κύριοι".
Οι οπαδοί του Ολυμπιακού προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στην Πάτρα, όπως το ίδιο έκαναν και στη Κρήτη (παιχνίδι απέναντι στον Όφη), ενώ στο ντέρμπι κόντρα στον Παναθηναϊκό, υπέπεσαν σε ουκ ολίγα σοβαρά πειθαρχικά και νομικά παραπτώματα. Οι υπεύθυνοι της αθλητικής "δικαιοσύνης" όμως, τους αφήνουν ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΩΣ, σχεδόν ατιμώρητους! Συγκριτικά με οπαδούς των άλλων ομάδων μάλιστα, τους αφήνουν ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΥΣ! 
Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ πέταξαν φωτοβολίδα ευθείας βολής, σε αντίπαλη κερκίδα (κόντρα στον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη), έβαλαν φωτιά στις κερκίδες της Τούμπας (ματς κυπέλλου κόντρα στον Άρη) αλλά και πάλι... όλοι οι αρμόδιοι φορείς, αντέδρασαν σαν να μη συνέβη τίποτα! Καμιά τιμωρία και σε αυτές τις περιπτώσεις. 
Η ΑΕΚ είναι η μόνη που τιμωρήθηκε σωστά  με -3 βαθμούς, για επεισόδια που έγιναν στο ημίχρονο του ντέρμπι "ΑΕΚ vs ΟΣΦΠ", τα οποία βέβαια, δεν επηρέαζαν καθόλου, τα όσα συνέβαιναν εντός αγωνιστικού χώρου.
Ενώ ο Παναθηναϊκός, κυριολεκτικά κάθε εβδομάδα, καλείται από τα όργανα της ΕΠΟ και της Λίγκας, να λογοδοτεί συνεχώς και τιμωρείται με πολύ βαριά πρόστιμα, αξίας δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, για υβριστικά συνθήματα και για άδεια πλαστικά μπουκαλάκια νερό, που πέφτουν μέσα στον στίβο!Ο ορισμός της ΝΤΡΟΠΗΣ, της ΑΗΔΙΑΣ, της ΞΕΥΤΙΛΑΣ, της ΣΑΠΙΛΑΣ και της ΑΔΙΚΙΑΣ, που έχουν συντελέσει στην ολοκληρωτική εξαγορά, όλου του ελληνικού ποδοσφαιρικού συστήματος!

Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση ανά τα χρόνια και με την κατάντια στην οποία έχουν επέλθει όλοι οι φορείς που ασχολούνται με τον ελληνικό αθλητισμό, καλό θα ήταν μετά τους ξένους διαιτητές (απόλυτα πετυχημένο πείραμα μέχρι στιγμής), να φέρουμε και ξένες νομοθεσίες, μαζί με ξένους δικαστές! Μήπως έτσι αποκτήσουμε ισότητα επιτέλους, τόσο στον πειθαρχικό τομέα, όσο και στις δικαστικές αποφάσεις! Αν και για να μπορέσουμε να ισχυριστούμε στην Ελλάδα και δη το ελληνικό ποδόσφαιρο, ότι αποδίδεται πραγματική δικαιοσύνη... θα πρέπει να γίνει επιστροφή των τίτλων από το 1996 και μετά, στην εκάστοτε ομάδα που τερμάτιζε δεύτερη στο πρωτάθλημα και της έκλεβε τους κόπους, τον ιδρώτα και την προσπάθεια της, όλο το σύστημα της ''ερυθρόλευκης'' παράγκας. Παράλληλα θα έπρεπε να γίνει μια σειρά από μηνύσεις, εναντίον του Ολυμπιακού και των προέδρων του, για διαφυγόντα κέρδη. Ενώ καλό είναι να τονίσουμε, πως σε οποιαδήποτε άλλη χώρα συνέβαιναν αυτά τα εγκλήματα από ένα σωματείο και υπήρχαν μάλιστα τρανταχτές αποδείξεις γι' αυτά, τότε το εν λόγω σωματείο θα τιμωρούταν παραδειγματικά και θα έπεφτε στην ερασιτεχνική κατηγορία πρωταθλημάτων, ξεκινώντας πάλι από την αρχή, μήπως και καταφέρει με αυτό το τρόπο, να ξεπλύνει το αμαρτωλό και σάπιο παρελθόν του. Στην Ελλάδα όμως, κάτι τέτοιο αποτελεί μια ακραία ουτοπική φαντασίωση, εμάς των ρομαντικών...

Υ.Γ: Ακόμα περιμένουμε την έστω τυπική κλήση του Ολυμπιακού, για όσα αίσχη έκαναν οι ούγκανοι χούλιγκαν του, εκτός του γηπέδου, στον αγώνα εναντίον του Όφη, έξω από το "Θεόδωρος Βαρδινογιάννης".

Η δικαιοσύνη στην δύσμοιρη Ελλαδίτσα μας, είναι βασανισμένη, σαπισμένη, ρημαγμένη...

Διαβάστε Περισσότερα "Βάλτε τέλος στην ατιμωρησία της παράγκας!"

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

Η συνήθεια που έγινε λατρεία!


Panathinaikos B.C (90) vs (83) Olympiacos B.C

Ακόμα ένα "πράσινο" πάρτι στήθηκε στο ΟΑΚΑ, με επίτιμους καλεσμένους τους "ερυθρόλευκους". Ο Παναθηναϊκός υποδέχθηκε για την 6η αγωνιστική της Euroleague, τον αιώνιο αντίπαλο του και αγαπημένο του "πελάτη". Για ένα ακόμα ντέρμπι μεταξύ των δύο ομάδων, μίλησε ο πολλάκις  αποδεδειγμένα, πανίσχυρος νόμος του ΟΑΚΑ! Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού φρόντισαν από νωρίς  να φτιάξουν το κατάλληλο κλίμα για τον αγώνα και να μπουν και οι ίδιοι στην εξίσωση του παιχνιδιού, όπως άλλωστε γίνεται πάντα σε αυτά τα ματς.

Πριν την έναρξη του αγώνα, οι δύο ομάδες είχαν από 3 νίκες και 2 ήττες. Με τη λήξη αυτού, στη βαθμολογία που διαμορφώθηκε, ο Παναθηναϊκός ανέβηκε στη τέταρτη θέση της regular season, με 4 νίκες και 2 ήττες, ενώ ο Ολυμπιακός έπεσε στην όγδοη θέση, με 3 νίκες και 3 ήττες.Οι "πράσινοι" με την τεράστια ώθηση που έπαιρναν από τον κόσμο τους, ξεκίνησαν με ενθουσιασμό τον αγώνα. Στη συνέχεια όμως έπαιζαν νευρικά και το παιχνίδι τους έγινε νωθρό και προβλέψιμο. Έκαναν αρκετά λάθη και είχαν έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο του πρώτου ημιχρόνου. Έμειναν πίσω στο σκορ με 41-48 όντας εκνευρισμένοι από την κακή εικόνα που παρουσίαζαν, αλλά και από τα σφυρίγματα των διαιτητών. Στο δεύτερο ημίχρονο όμως, κατόρθωσαν με μπροστάρη τον Αντετοκούνμπο, αρχικά να γυρίσουν το ματς υπέρ τους και στη συνέχεια με μεγάλο πρωταγωνιστή τον θετικότατο Λεκαβίτσιους, να πάρουν και τη διαφορά στο σκορ, όπου στο τέλος αυτή έμελλε να είναι, της τάξεως των 13 πόντων. Κάνοντας πολύ μεστό και οργανωμένο παιχνίδι, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα, πολύ όμορφο, εξαιρετικό και εντυπωσιακό μπάσκετ, ο Παναθηναϊκός επικράτησε ολοκληρωτικά του αιωνίου αντιπάλου του, από το τρίτο δεκάλεπτο και μέχρι το τέλος του αγώνα, τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση, ελέγχοντας απόλυτα το ρυθμό του παιχνιδιού. Αξίζει να σημειωθεί το πόσο έντονα έζησε το ματς, ως παίκτης του Τριφυλλιού πλέον, ο πρώην "ερυθρόλευκος" Παπαπέτρου.
Με το που πέρασαν μπροστά στο σκορ, οι "πράσινοι" έμοιαζαν  ασταμάτητοι, καθώς οι παίκτες του ΟΣΦΠ, λόγω και της εξαιρετικά καυτής ατμόσφαιρας που δημιούργησαν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, έμοιαζαν να τα έχουν χαμένα. Κάτι που επιβεβαιώθηκε πλήρως στο τελευταίο δεκάλεπτο, αφού οι μόνος παίκτης που προσπαθούσε να παίξει από τους "ερυθρόλευκους", ήταν ο Πρίντεζης. Ακόμα και ο Τίμα που είχε πετύχει 5 τρίποντα (τα 4 στο πρώτο ημίχρονο), πληγώνοντας την αμυντική τακτική των γηπεδούχων (μέχρι εκείνο το σημείο), δύο λεπτά μετά την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου, σίγησε εντελώς. Αντίθετα ο Παναθηναϊκός έβγαζε άμυνες με όλους τους παίκτες του και έβρισκε επιθέσεις ακόμα και από τον (για ακόμα ένα παιχνίδι φέτος) μέτριο έως κακό Γκίστ. Ο οποίος μέχρι τα τελευταία πέντε λεπτά του αγώνα, δεν είχε φανεί καθόλου μέσα στο γήπεδο, όμως οι προσπάθειες του μετά το πρώτο καλάθι που πέτυχε, ήταν μια ακόμα προσθήκη, στην επιβεβαίωση της απόλυτης κυριαρχίας του Παναθηναϊκού στο παιχνίδι.


Ο Παναθηναϊκός είναι λες και φτιάχνει ομάδα, για να κερδίζει μόνο τον Ολυμπιακό με κάθε τρόπο. Απέναντι στον αγαπημένο του αντίπαλο, συνέχεια κάνει ΠΑΡΤΙ!

Βλέπουν "ερυθρόλευκα" οι παίκτες του Πασκουάλ και τρελαίνονται, σεληνιάζονται!
Ακόμα και ο ίδιος ο προπονητής των "πράσινων", μετά τα δύο πρώτα δεκάλεπτα, όπου δεν είχε διαβάσει σωστά το παιχνίδι του αντιπάλου του, ( οι γηπεδούχοι είχαν 2 ασίστ, 5 λάθη και είχαν χάσει τα περισσότερα ριμπάουντ στη ρακέτα τους), έχανε στη σκακιέρα της προπονητικής από τον Μπλάτ. Ξύπνησε όμως στα δύο τελευταία δεκάλεπτα του αγώνα, παρέδωσε ρεσιτάλ προπονητικής και διαχείρισης του παιχνιδιού, κάνοντας απόλυτα σωστές κινήσεις, εγκλωβίζοντας με τη τακτική του, τα επιθετικά συστήματα των φιλοξενούμενων. Κατατρόπωσε τον αντίπαλο προπονητή στο δεύτερο μισό και μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητος, ότι για ακόμα μια φορά (στο παρελθόν ο Καταλανός έχει κερδίσει άλλες 7 φορές τον Ισραηλινό και έχει χάσει μόλις 1)  του πήρε το σκάλπ! Ο Μπλάτ που στην αρχή του πήγαινε το παιχνίδι, καθώς οι "ερυθρόλευκοι" εκτελούσαν τρίποντα και έπαιρναν εύκολους πόντους, λόγω των επιθετικών ριμπάουντ που κέρδιζαν στον αέρα, αλλά και εκμεταλλευόμενοι τον εκνευρισμό που είχε δημιουργηθεί στους αντιπάλους τους. Στην επανάληψη δεν είχε καμία απολύτως απάντηση, στην άψογη αμυντική ενέργεια που έβγαζε ο Παναθηναϊκός, με οδηγητή των Θανάση Αντετοκούνμπο, ο οποίος άλλαξε άρδην μόνος του το ματς (μέσα στο παρκέ), αφού με την απίστευτη ενέργεια που έβγαζε στην άμυνα και σε συνδυασμό με το αστείρευτο και αξιοζήλευτο πάθος του, λειτούργησε ως κινητήριος μοχλός της "πράσινης" αντεπίθεσης! Οι ερυθρόλευκοι δε μπορούσαν με τίποτα να αντιμετωπίσουν το τσουνάμι ενέργειας, πάθους και θέλησης που ξεκίνησε από την ασφυκτική άμυνα και το ασταμάτητο πρέσινγκ του Αντετοκούνμπο και το οποίο κατέληξε να είναι, το εναρκτήριο λάκτισμα για την επιθετική γραμμή κρούσης, της ομάδας του Τσάβι Πασκουάλ. Μετά από οργανωμένη και εξαιρετική αμυντική προσήλωση, η οποία μετουσιώθηκε σε σιγουριά και στον επιθετικό τομέα των "πρασίνων", ο Παναθηναϊκός οργάνωσε πολύ έξυπνες, πολύ συγκεντρωμένες και ''to the point'' επιθέσεις προς το αντίπαλο καλάθι, τόσο μέσα, όσο και έξω από τη ρακέτα. Αυτό συνέβαινε είτε από τις κλασικές ευφυέστατες ασίστ του Νικ Καλάθη προς τους συμπαίκτες του, είτε από σουτ πίσω από τα "6,25" με αβίαστα τρίποντα, είτε από προσωπικές ενέργειες σε ''man to man'' παιχνίδι των παικτών του Παναθηναϊκού, απέναντι στην πολλή light και ανήμπορη να αντιδράσει, άμυνα του Ολυμπιακού.

Στο δια ταύτα:

Οι "ερυθρόλευκοι" μπήκαν πιο δυνατά και προσηλωμένοι στο παιχνίδι. Νόμισαν όμως ότι ο αγώνας τελειώνει στο πρώτο ημίχρονο. Από εκεί και έπειτα, ήταν σαν οι περισσότεροι από αυτούς, να μη βγήκαν ποτέ στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ. Πρωταγωνιστές για τους φιλοξενούμενους, ήταν ο Πρίντεζης και ο Σπανούλης. Ο πρώτος λόγω της αυταπάρνησης που έδειχνε, όντας ο μόνος που έπαιρνε προσπάθειες στο τελευταίο δεκάλεπτο του παιχνιδιού από τους πειραιώτες. Ενώ ο δεύτερος, αποτέλεσε  μακράν τον πιο αρνητικό παράγοντα των "ερυθρόλευκων", για ακόμα ένα ντέρμπι αιωνίων, αφού δε προσέφερε σε καμία περίπτωση, πόντους, ασίστ και ηρεμία στην ομάδα του, τουναντίον μάλιστα, αποβλήθηκε με 5 φάουλ, στα μέσα της 4ης περιόδου. Ο Μπλάτ από την άλλη, στην αρχή του αγώνα φάνηκε διαβασμένος για το παιχνίδι, στο δεύτερο ημίχρονο όμως, έχασε κατακράτος την μονομαχία των δύο πάγκων.

Ο Παναθηναϊκός από την άλλη, ξεκίνησε άσχημα στον αγώνα και όλα πήγαιναν στραβά. Πολλά αβίαστα λάθη, πάρα πολλά άστοχα τρίποντα, συνεχόμενα χαμένα ριμπάουντ, έλλειψη πλάνου και τακτικής στον αγωνιστικό χώρο, γκρίνια από όλους (παίκτες, προπονητή, κερκίδα), η οποία αντανακλούσε τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας. Όλα αυτά μέχρι να ξαναβγούν οι ομάδες στο γήπεδο, για το δεύτερο ημίχρονο. Λογικά στα αποδυτήρια θα έριξε "γκάζια" ο Πασκουάλ στους παίκτες του και θα τους αφύπνισε.
-ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ-
Αυτός όμως που άλλαξε το παιχνίδι και για εμένα ήταν ο MVP του αγώνα, ήταν ο Θανάσης Αντετοκούνμπο. Στην "εφηβική" οπτική με την οποία αντιμετώπιζε το παιχνίδι, στη τρέλα, το ατελείωτο πάθος και την ακαταμάχητη ενέργεια του, ο Παναθηναϊκός στήριξε τις βάσεις για να εξαπολύσει την τελική αντεπίθεση του και να πάρει το ματς.
Ο Θανάσης το γύρισε και ο Λεκαβίτσιους το τελείωσε! Αφού ο Λιθουανός, αποτέλεσε μαζί με τον Έλληνα αμυντικό, τον παίκτη κλειδί για να χτυπήσουν οι ¨πράσινοι¨, την άμυνα των "ερυθρόλευκων". Αρχικά με τα τρίποντα του μείωσε τη διαφορά. Εν συνεχεία όταν πλησίασε ο Ολυμπιακός στο σκορ, φρόντισε να τη κρατήσει σε επίπεδα ασφαλείας για τους "πράσινους". Ενώ το τελικό χτύπημα, το έδωσε με τρίποντο του λίγο πριν το φινάλε του αγώνα, όταν και αύξησε το δείκτη του σκορ στους 11 πόντους, πριν έρθει ο Γκίστ και με λέι απ, διαμορφώσει το τελικό 90-83 για το Τριφύλλι.
-Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΑΓΚΩΝ-
Ο Τσάβι Πασκουάλ δεν έκανε σωστές επιλογές στην αρχή του παιχνιδιού, ενώ έβλεπε τους παίκτες του να έχουν αστάθεια και να μη τους βγαίνει τίποτα από όσα προσπαθούσαν. Ωστόσο στο τέλος του ημιχρόνου, η διαφορά ήταν μόλις στους 7 πόντους. Στο κακό διάστημα δηλαδή του Παναθηναϊκού, ο Ολυμπιακός δε κατόρθωσε να κτίσει μια διαφορά ασφαλείας και αυτό το πλήρωσε με εκκωφαντικό τρόπο, στο δεύτερο μισό του αγώνα. Ο Πασκουάλ έστησε όπως έπρεπε την ομάδα του, που έβγαζε άμυνες με μπροστάρη τον Αντετοκούνμπο και φαινόταν πλέον, ότι είχε ξεκάθαρο πλάνο στο παιχνίδι της και πολύ καλή οργάνωση στον επιθετικό τομέα. Ενώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι για ακόμα ένα παιχνίδι, ο Καλάθης πραγματοποίησε μια πολύ καλή εμφάνιση και ήταν από τους διακριθέντες του ντέρμπι. Το -7 με τη πρέπουσα τακτική και το άριστο κοουτσάρισμα από τον πάγκο, έγινε αρχικά +7 για τους ''πράσινους'' και στο τέλος του παιχνιδιού, ο Παναθηναϊκός πανηγύρισε πανάξια, δικαιότατα και απόλυτα φυσιολογικά μια εμφατική νίκη, συντρίβοντας τον αιώνιο αντίπαλο του, ο οποίος υπέστη αγωνιστική πανωλεθρία, με 13 πόντους!

{Το βλέμμα του Πρίντεζη για τον τρομερά παθιασμένο και τρελαμένο MVP του αγώνα, τα λέει όλα!}



Επόμενο παιχνίδι για τον <<Εξάστερο>>, μέσα στο Sinan Erdem στη Κωνσταντινούπολη, απέναντι στην Ανατόλου Εφές.
Για την ίδια αγωνιστική, οι ερυθρόλευκοι υποδέχονται στο ΣΕΦ, τη Φενέρμπαχτσε του Ομπράντοβιτς και του Σλούκα.
Δύο δύσκολα παιχνίδια και για τις δυο ελληνικές ομάδες. Ελληνοτουρκικές "κόντρες", οι οποίες θα έχουν σίγουρα μεγάλο ενδιαφέρον και που οι 4 αντίπαλοι, θα κυνηγήσουν σίγουρα τη νίκη. Από την άλλη βέβαια, δε μπορούν να αποτελέσουν καθοριστικό κριτήριο, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα τους, για τη συνέχεια του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, σε αυτό τον μαραθώνιο αγώνων και της φετινής Euroleague.


Οι αρχικές πεντάδες: 

Παναθηναϊκός: Καλάθης, Λοτζέσκι, Παπαπέτρου, Τόμας, Λάσμε
Ολυμπιακός: Σπανούλης, Τίμα, Παπανικολάου, Πρίντεζης, Μιλουτίνοφ

Τα δεκάλεπτα:
 21-23, 41-48, 67-62, 93-80

Τα επίσημα στατιστικά των δύο ομάδων: 





Τα στιγμιότυπα από τον αγώνα:




Υ.Γ: #LoveTheGame #UltraPassion #MVP
Διαβάστε Περισσότερα "Η συνήθεια που έγινε λατρεία! "

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Δημοσκοπήσεις. Ποιος ο ρόλος τους και σε τι πραγματικά χρησιμεύουν;



Οι δημοσκοπήσεις είναι το όπιο των ρυθμιστών της κοινής γνώμης.

Κατά τη ταπεινή μου άποψη, οι δημοσκοπήσεις θα μπορούσαν να έχουν ένα βοηθητικό ρόλο, ως βήμα ελεύθερης βούλησης και έκφρασης προς τον λαό, τους καθημερινούς πολίτες και τον απλό κόσμο γενικότερα. Θα βοηθούσαν σε πολύ μεγάλο βαθμό αν όντως έπιαναν το σφυγμό του κόσμου, τις αντιδράσεις του και τη πραγματική θέληση του, επάνω σε σωρεία θεμάτων, βγαλμένα από την κοινωνία που ζούμε και τα ερεθίσματα που δεχόμαστε, από την ίδια μας τη ζωή!
Αντίθετα όμως, οι δημοσκοπήσεις πλέον χρησιμοποιούνται προκειμένου οι εκάστοτε "δυνατοί" κυβερνητικοί ή φιλόδοξοι μελλοντικοί κυβερνήτες και άλλοι άνθρωποι που βρίσκονται στα υψηλότερα κλιμάκια της ταξικής αλυσίδας αυτού του δύσμοιρου τόπου, να μπορούν απροκάλυπτα, ανήθικα και χωρίς τη παραμικρή συνείδηση των πράξεων τους, να χειραγωγούν τη κοινή γνώμη υπέρ τους και να αλλάζουν με πλασματικό τρόπο μέσω των δημοσκοπήσεων, την αληθινή άποψη και γνώμη που έχουν οι πολίτες της χώρας απέναντι τους.
Μέσω των αδιάφθορων και σωστών δημοσκοπήσεων, θα μπορούσαμε να δώσουμε και να νιώσουμε ταυτόχρονα, το κλίμα που έχει δημιουργηθεί στον κόσμο, για συγκεκριμένα θέματα που αφορούν έμμεσα ή άμεσα, τη καθημερινότητα μας και είτε αυτά μας θίγουν, είτε συμφωνούμε, να μπορούν όλοι μέσω διαφάνειας και αμερόληπτων διαδικασιών, να καταθέτουν την άποψη τους, ώστε να βλέπουν τα αληθή αποτελέσματα της έρευνας όπως πραγματικά βγαίνουν, μετά τις δηλώσεις και τις απόψεις που μαζεύτηκαν από το ερωτηματολόγιο των δημοσκόπων, πάνω σε ζητήματα στα οποία κλήθηκε να απαντήσει κάθε νοήμων, σώφρων και νόμιμος πολίτης του Κράτους.
Μια τέτοιου είδους δημοσκόπηση επίσης, βοηθάει ώστε να γνωρίζουμε εμείς(οι απλοί πολίτες) αλλά και αυτοί στους οποίους απευθυνόμαστε θέτοντας τα ερωτήματα μας και καταθέτοντας τις απόψεις μας, να μπορέσουν να μας αφουγκραστούν και να πράξουν ανάλογα. Σε ένα Κράτος Δικαίου, ηθικής και μη διακρίσεων, οι δημοσκοπήσεις θα μπορούσαν να είναι ο μεσάζων για την έμμεση επικοινωνία όλων των πολιτών, με την άρχουσα τάξη, τη κυβέρνηση ή και τα μεγάλα επιχειρηματικά κεφάλαια της εκάστοτε χώρας.
Γενικά μέσω των δημοσκοπήσεων μπορούμε να μάθουμε την άποψη του λαού για όλα τα θέματα που αφορούν και ταλανίζουν τη κοινωνία μας. Από κυβερνητικά ζητήματα, έως την ευαισθησία των πολιτών, για φιλανθρωπικές και φιλοζωικές δράσεις.
Όμως όταν αυτό το όπλο γνώσεως πέφτει σε λάθος χέρια, τότε από βήμα βούλησης και ελεύθερης έκφρασης των πολιτών, μετατρέπεται σε μέγιστο μέσο ανήθικης προπαγάνδας και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας. Σε πολλές κοινωνίες(ανάμεσα τους και η Ελλάδα) έχουμε δει να συμβαίνει ουκ ολίγες φορές, η προσπάθεια διαμόρφωσης εκλογικού αποτελέσματος ή και δημοψηφίσματος, με την ξεκάθαρα αντίθετη γνώμη των πολιτών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι το δημοψήφισμα του 2014, στο ερώτημα, αν οι Έλληνες ήθελαν τα μνημόνια ή όχι. Ενώ η λαϊκή βούληση ήταν ξεκάθαρη με το 67% να είναι το τελικό αποτέλεσμα υπέρ του "ΟΧΙ", τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, παραπληροφορούσαν και έκαναν προπαγάνδα συνεχώς υπέρ του "ΝΑΙ", παρουσιάζοντας ψεύτικες δημοσκοπήσεις και νοθευμένα γκάλοπ, που έδειχναν επικράτηση του "ΝΑΙ", με 5-6 μονάδες διαφορά, μάλιστα! Στη Βραζιλία πρόσφατα εκλέχτηκε εν μέσω καταγγελιών από τον λαό, κάποια αδέσμευτα ΜΜΕ και πολλούς ακτιβιστές, ένας ακροδεξιός πρόεδρος, με καμπάνια που στηρίχθηκε σε δημοσκοπήσεις με πλαστά αποτελέσματα, fake news και μια γενικότερη προβολή του προσώπου του, χωρίς να τηρηθεί κανένας κώδικας δεοντολογίας. Αντίθετα μάλιστα, καταλύθηκαν έννοιες όπως η Δημοκρατία, η ελευθερία βούλησης και έκφρασης, έγινε φίμωση των πολιτών και όσων άλλων αντιδρούσαν, μέσω ΚΑΙ των δημοσκοπήσεων. Υπήρξε πλασματική και φαιδρή η μεγάλη δημοφιλία του ακροδεξιού προέδρου. Ενώ ταυτόχρονα παρουσίαζαν μη διασταυρωμένα ή ψεύτικα στοιχεία, για το "ανθρώπινο" του πρόσωπο.
Σε τέτοιες και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις λοιπόν, οι δημοσκοπήσεις όταν ελέγχονται είναι επικίνδυνες για το καλό του τόπου, της κοινωνίας, το δίκαιο και την ελεύθερη βούληση του λαού. Όταν όμως χρησιμοποιηθούν σωστά, τότε μπορεί να βγουν εν μέσω ατής της διαδικασίας πολλά θετικά για τη κοινωνία και να υπάρξει μεγάλο συμφέρον για τους πολίτες, αλλά ακόμα και για τους ίδιους τους ανθρώπους, στους οποίους απευθύνονται αυτοί. Με απλά και λίγα λόγια, όταν χρησιμοποιούνται οι δημοσκοπήσεις για να παρουσιάσουν σε γενική κλίμακα την λαϊκή έκφραση, τότε οι δημοσκοπήσεις αποτελούν μια απόλυτα δημοκρατική διαδικασία. Όταν όμως χρησιμοποιούνται για να γίνει απροκάλυπτη προπαγάνδα και να εξυπηρετήσει τα σχέδια κάποιων δολοπλόκων, τότε η χρήση της, τείνει να υφίσταται, έως και αντιδημοκρατική!

Άλλωστε τι αποζητάει κάθε λογικός και δημοκρατικός πολίτης; τι αποζητάει κάθε εργαζόμενος και καταπιεσμένος σε τούτο το τόπο που ζούμε όλοι μας; εκτός από τη χαμένη του αξιοπρέπεια φυσικά.
Σε επίπεδο ενημέρωσης, ζητάει την αλήθεια! Από όπου κι αν προέρχεται αυτή και όσο γλυκιά ή πικρή κι αν είναι. Εάν οι δημοσκοπήσεις θέλουμε να ακολουθήσουν ένα σωστό δρόμο, όπου μέσω αυτού θα αποκτήσουν αξιοπιστία και κύρος, τότε καλό θα ήταν να παραπέμψουμε τους δημοσκόπους στα λόγια (και τις πράξεις) ενός τεράστιου ιστορικού ηγέτη, που φούντωσε τη φλόγα της αλλαγής!

<<Η τακτική μας λοιπόν είναι να λέμε την αλήθεια.
Να λέμε την αλήθεια κι όταν ακόμη δε μας συμφέρει,
γιατί μόνον έτσι θα κάνουμε τον κόσμο να μας πιστέψει.
Μόνο τότε δε θα μπορέσει κανείς, μα κανείς να μας βάλει κάτω,
όταν λέμε την αλήθεια παντού και πάντα, σ' όλες τις καμπές της>>

Διαβάστε Περισσότερα "Δημοσκοπήσεις. Ποιος ο ρόλος τους και σε τι πραγματικά χρησιμεύουν; "

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

Ανταπόκριση/Αφιέρωμα: HAMMERFALL live at "Principal Club Theater" Thessaloniki!


HAMMERFALL, ένα όνομα, πάρα πολλές ιστορίες. Legendary, Epic, Magic, Majestic, Mythical, Fantastic tales... είχαν καιρό να κάνουν ντόρο και να προκαλέσουν συζητήσεις γύρω από το όνομα τους, στα στέκια των Ελλήνων μεταλάδων. Αυτό βέβαια μέχρι πριν από 3 χρόνια. Όταν και το συγκρότημα, ήρθε μετά από 18 ολόκληρα χρόνια στη χώρα μας. Το τι έγινε στο Fuzz Club της Αθήνας, το οποίο υποδέχθηκε 2.000 κόσμο, εκείνη την αξέχαστη νύχτα, δε περιγράφεται με λόγια! Για την ακρίβεια... περιγράφεται, μιας και το έζησα από κοντά, αλλά για να το αποτυπώσω απόλυτα, ειλικρινά θα πρέπει να γράψω ένα άλλο άρθρο, μόνο και μόνο για εκείνο το, επικά μαγικό βράδυ! Επιστρέφω στο κυρίως θέμα μας λοιπόν...  Έπειτα από αυτή την απόλυτα επιτυχημένη συναυλία (το 2015), σε όλα τα επίπεδα, οι Σουηδοί Heavy Power Metallers, επέστρεψαν με εμφατικό τρόπο στη σκέψη και το μυαλό, των Ελλήνων οπαδών. Από τη καρδιά των πιστών ακολούθων τους, δεν έφυγαν ποτέ βέβαια, από τη πρώτη στιγμή που ακούσαμε τη πρώτη νότα σε τραγούδι τους και έπειτα... 
Η γενική κοινότητα της μέταλ, άρχισε να το νιώθει και να το θέλει. Ήθελε να δει επιτέλους και τους Hammerfall από κοντά. Να αισθανθεί πως είναι στο live τους οι Σουηδοί. Οι πιστοί οπαδοί τους φυσικά, αδημονούσαν σαν δαιμονισμένοι και τρελαίνονταν, μόνο στη σκέψη αυτού!
Όταν το συγκρότημα ανακοίνωσε περιοδεία στην Ελλάδα ξανά, μετά από 3 χρόνια στην Αθήνα και μετά από 21 f@cking years (που είπε και ο Joacim), στη Θεσσαλονίκη... υπήρξε φρενίτιδα ενθουσιασμού! Στην Αθήνα μάλιστα θα είχαν μαζί, τους αγαπητούς προς το ελληνικό κοινό Refuge και τους συμπατριώτες τους "πειρατές", Blazon Stone! Ενώ οι Βραζιλιάνοι Armored Dawn, θα τους ακολουθούσαν και στις δύο πόλεις της χώρας μας.
Εδώ όμως θα πούμε για το live στη Θεσσαλονίκη, όπου πήγαμε, ΓΟΥΣΤΑΡΑΜΕ και περάσαμε ΤΕΛΕΙΑ!

Είναι γύρω στης 20:30. Οι πόρτες του Principal έχουν ανοίξει από της 20:00 και έχουν ήδη υποδεχθεί, τους πρώτους πιστούς. Μπαίνοντας στο χώρο, περνάμε από τον καθιερωμένο έλεγχο και τρέχουμε κατευθείαν στο merch! Ήδη από τόσο νωρίς, υπήρχε ουρά και αρκετή κίνηση, με αποτέλεσμα να περιμένει αρκετά ο κόσμος, που δεν ήξερε τι να πρώτο διαλέξει, από όλες τις αλμπουμάρες των Hammerfall και όλα τα ιδιαίτερα και όπως πάντα, πανέμορφα ενδύματα με τα σύμβολα και τις εικονογραφίες, των "Ναϊτών"! Η εξυπηρέτηση ήταν σαφώς πολύ καλή και αυτό βοηθούσε την όλη διαδικασία, να προχωρήσει ταχύτερα. Αφού πήραμε και τα merch μας, κατευθυνθήκαμε προς τη σκηνή. Ένα τέταρτο πριν συναντήσουμε για πρώτη φορά στη ζωή μας, τους Armored Dawn. Βρεθήκαμε με την παρέα, βγάλαμε τις αναμνηστικές μας φωτογραφίες φυσικά και ετοιμαστήκαμε, για τη πρώτη μάχη της βραδιάς!
Είχε μαζευτεί λίγος κόσμος μέχρι εκείνη την ώρα. Πράγμα λογικό βέβαια. Όχι μόνο γιατί (καλώς η κακώς) το όνομα των Armored Dawn, δεν έλεγε πολλά στο ελληνικό κοινό. Αλλά και γιατί η αγορά, ήταν ανοικτή μέχρι και της 20:00, οπότε σίγουρα κάποιοι θα δούλευαν και άλλοι απλά, θα είχαν κολλήσει στη κίνηση, κλασικά στους δρόμους.

Τα φώτα σβήνουν, ένα επικό intro ξεκινάει να δονεί την ατμόσφαιρα. Έπειτα βγαίνουν όλοι μαζί οι Armored Dawn, με τον βασικό κιθαρίστα τους Timo Kaarkoski, να πραγματοποιεί μια χαρακτηριστική μέταλ κίνηση! Μας έκανε νόημα να περιμένουμε, πήγε για δευτερόλεπτα πίσω από τη κουρτίνα, άρπαξε μια μπύρα, την άνοιξε μπροστά μας και την ήπιε μονορούφι, στην υγειά μας! ΣΩΣΤΟΣ ΒΙΚΙΝΓΚ! Άλλωστε τι άλλο θα μπορούσε να είναι, ένα μέλος των Armored Dawn;
Η συναυλία ανοίγει με ατμοσφαιρικό τρόπο και το "Bloodstone" να είναι το πρώτο τραγούδι, με το οποίο συστήνονται οι Βραζιλιάνοι Heavy Power Metalers, στο ελληνικό κοινό. Η συνέχεια δεν είναι ανάλογη. Ανεβαίνει η ένταση, οι κιθάρες παίρνουν φωτιά και με το "Chance to Live Again", ξεκινάει το πρώτο headbanging από όσους βρίσκονταν εκεί. Επαναφορά σε πιο χαλαρό στυλ, με το "Eyes behind the Crow" να έχει έναν, ενδιαφέρον ρυθμό. Ο Eduardo Parras, τραγουδιστής των Armored Dawn, σταματάει για ελάχιστα δευτερόλεπτα και συστήνεται εντελώς τυπικά, λέγοντας ένα "καλησπέρα" και υπενθυμίζοντας στους παρευρισκόμενους, ποιο συγκρότημα παρακολουθούν και ποια είναι η καταγωγή του. Αναφέρει τον τίτλο του επόμενου κομματιού και στη συνέχεια...
τα φώτα χαμηλώνουν, το σκηνικό βάφεται μπλε, ο Eduardo σκύβει ευλαβικά και παίρνει ένα αληθινό μεγάλο σπαθί. Το σηκώνει ψηλά, το δείχνει παντού γύρω του και το έπος ξεκινά! "Men of Odin" με όλους μας, να μένουμε ευχάριστα έκπληκτοι και την όλη εικόνα και ατμόσφαιρα, να θυμίζει χωρίς υπερβολή, τους παλιούς, καλούς Manowar.







Μετά το έπος μιας μάχης, ακολουθεί πάντα η θλίψη για όσους χάθηκαν εν μέσω αυτής. Ο Eduardo εξηγεί πόσο μεγάλη σημασία έχει για τον ίδιο και την μπάντα των Armored Dawn, το "Sail Away". Οι φαν που έχουν πλέον ζεσταθεί, με τη πολύ τίμια και καλή perfomance των Βραζιλιάνων Βίκινγκς, αφουγκράζονται τη κατάσταση και χειροκροτούν. Η ατμόσφαιρα βαραίνει, με τις πρώτες νότες του σπαρακτικού αυτού tribute, όμως ταυτόχρονα και αυθόρμητα, πολύ όμορφες εικόνες ξετυλίγονται, αφού το κοινό που βρισκόταν κάτω από τη σκηνή, πιάστηκε αγκαλιά και τραγουδούσε, με ένα στόμα και μια φωνή, μέχρι να ακουστεί στη Βαλχάλα!
Ευχάριστο διάλειμμα με τον Kaarkoski να συστήνεται στο κοινό, να λέει πόσο χαίρονται που βρίσκονται για πρώτη φορά στην όμορφη χώρα μας και τη... μητέρα του, να παρεμβαίνει από το κινητό του! Γέλια, χαβαλές και κραυγές χαράς από όλους μας, που διασκεδάσαμε την όλη φάση, με ιδιαίτερο χιούμορ! Η κατάσταση σοβαρεύει, με τα "Gods of Metal" και "Barbarians in Black", να προσφέρουν έναν ωραιότατο, 6λεπτο heavy τόνο! Το τελευταίο τραγούδι των Βίκινγκς, θα είναι το "Beware of the Dragon". Συνεχίζεται ο heavy ρυθμός, με speed και epic στοιχεία, να συνδυάζουν έξοχα, τη παθιασμένη και σοβαρή perfomance από όλα τα μέλη της μπάντας, πάνω στη σκηνή. Ο πολύς κόσμος πλέον, είχε γεμίσει το Principal και η διαδραστικότητα του με τη μπάντα, ήταν ότι καλύτερο για το φινάλε, μιας πάρα πολύ εξηγημένης και τιμιότατης εμφάνισης. Από ένα support  συγκρότημα μάλιστα, που σχεδόν κανείς δε γνώριζε την ύπαρξη του, μέχρι σήμερα. Πάρα πολύ καλοί και ορεξάτοι οι Βραζιλιάνοι. Βαδίζουν σε σωστό δρόμο και σίγουρα αν συνεχίσουν έτσι, θα μας απασχολήσουν πολύ πιο έντονα, τα επόμενα χρόνια.

Αργά και βασανιστικά, περνάει το μισάωρο που χώριζε περίπου 2.000 πιστούς Hammerfallians, με τη στιγμή της ονείρωξης τους. 22:15... ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ! Σκοτεινιάζουν τα πάντα. Παίρνουμε όλοι τις θέσεις μάχης μας, μπροστά-μπροστά και στο κάγκελο.
Ακούγονται οι πρώτες γλυκές νότες του "Hector's Hymn"... είναι η γαλήνια ηρεμία που επικρατεί, λίγο προτού ξεσπάσει η βροχή και αυτή ολότελα μετατραπεί... σε ΑΓΡΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ!
Διαφορετικά, όπως είπε και ο Πάνσοφος Γκάνταλφ ο Λευκός (The Lord Of The Rings),
"it's the deep breath before the plunge".
Ο Anders Johansson παίρνει πρώτος θέση, στα ντραμς. Ο κόσμος χειροκροτεί. Ο Oscar Dronjak με το χαρακτηριστικό special Hammer μπάσο του, μαζί με τον Pontus Norgren και τη κιθάρα του, κάνουν την εμφάνιση τους. Αποθεώνονται από τους οπαδούς του συγκροτήματος, με τον Fredrik Larsson, το δεύτερο κιθαρίστα των Σουηδών, να ακολουθεί αμέσως μετά. Ο Oscar δίνει το σύνθημα σηκώνοντας τις γροθιές του ψηλά και έχοντας ένα τεράστιο χαμόγελο, ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του. Το intro του Hector's Hymn τελειώνει... και οι Templars of Steel ξεκινάνε το ΧΑΜΟΟΟ!!!



Οι κιθάρες, τα ντραμς και το μπάσο, ΦΛΕΓΟΝΤΑΙ! Βγαίνει στη σκηνή και ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Joacim Cans! ΠΑΡΑΝΟΙΑ! Κ@ΥΛ@! Ενθουσιασμός και διάθεση ΣΤΑ ΥΨΗ!
Οι φανατικοί Hammerfallians σηκώνουν μια μεγάλη σημαία των "Templars", μπροστά στη σκηνή.
Όλοι δείχνουν να το διασκεδάζουν πραγματικά, ενώ οι Σουηδοί ήταν κάπως ξαφνιασμένοι και μπορούμε να πούμε, σοκαρισμένοι από την απίστευτα θερμή υποδοχή, που τους επεφύλασσαν οι οπαδοί τους! Στο καπάκι και δίχως σταματημό, γκαζώνουμε όλοι με τους "Riders Of The Storm"!
Ούτε ένας αληθινός Hammerfallian, δε πρόκειται ποτέ να γυρίσει τη πλάτη του στους Hammerfall και να "αλλαξοπιστήσει". Το "Renegade" όμως, είναι αγαπημένο κομμάτι και προκαλεί σεισμό και πανζουρλισμό στο Principal!



Μετά από το αχόρταγα καυτό και τρομερά δυνατό ξεκίνημα, με 3 κλασικά κομμάτια, οι "Templars" κάνουν ένα μικρό διάλειμμα, για να καλωσορίσει ο Joacim το κοινό και να αναφέρει, πόσο μεγάλη τιμή νιώθουν οι Hammerfall, οι οποίοι μετά από 21 ολόκληρα χρόνια, κατάφεραν και επέστρεψαν  στη Θεσσαλονίκη. Θυμήθηκε το πολύ καλό show που είχαν κάνει το 1997, όταν και πρωτοήρθαν στη συμπρωτεύουσα (ως support στους Gamma Ray) και υποσχέθηκε στον κόσμο, ένα ΕΠΙΚΟ show για απόψε!
Λίγα λόγια, πολύ τραγούδι και ατελείωτο headbanging. Αυτός είναι ο τρόπος των Hammerfall και του πραγματικού, του ποιοτικού και αληθινού ΜΕΤΑΛ! Αυτού που αψηφάει τους πάντες και τα πάντα γύρω του, όσα εμπόδια και όσο κόμπλεξ και να συναντήσει στο διάβα του. "Dethrone and Defy" λοιπόν. "Blood Bound" για τους αιώνια πιστούς δεσμούς, που έχουν οι Hammerfall μαζί με εμάς, τους αιώνια πιστούς οπαδούς. "Any Means Necessary", γιατί όταν έχεις όλη την καλή διάθεση και μια απεριόριστη αγάπη γύρω σου, τίποτα άλλο δε χρειάζεσαι για να πορευθείς, στο δρόμο της τίμιας ζωής!
Τελειώνοντας ακόμα ένα δυνατό τρίο, ο Joacim έκανε άλλο ένα μικρό διάλειμμα, για να μοιραστεί μια προσωπική του ιστορία, με τους φίλους του συγκροτήματος, τους οποίους αποθέωσε και ευχαρίστησε ξανά, για την τεράστια στήριξη τους! Έκανε παιχνίδι με τους fans, που ήταν νεαροί κατά πλειοψηφία εκεί μέσα, συν ότι οι περισσότεροι εξ αυτών, έβλεπαν ζωντανά τους Hammerfall, για πρώτη φορά! Ενώ αστειεύτηκε για την ηλικία του και είπε σε όλους, ότι τη δεκαετία του 80', η Heavy Metal έζησε τα καλύτερα της χρόνια. Η ιστορία του είχε να κάνει με τον ίδιο, όταν αγόρασε ένα βινύλιο των Saxon (Strong Arm Of The Law) και τότε άλλαξε η ζωή του εντελώς, όπως ανέφερε. Αυτό γιατί ο Biff Byford, του μίλησε μέσα από τον δίσκο και τον έπεισε για το υπόλοιπο της ζωής του, να κάνει headbanging! Γι' αυτό και πρότεινε να κάνουμε κι εμείς το ίδιο, ξεκινώντας με το "Bang Your Head", το οποίο δημιούργησε και το πρώτο mosh pit της βραδιάς. "Crimson Thunder" και "Threshold", πρόσθεσαν μια ακόμα πιο επική μελωδία. Ενώ στο Threshold έγιναν και πολύ ωραία σκηνικά. Ο Joacim άρπαξε την Ελληνική σημαία και την άφησε πάνω στους ώμους του Oscar, με το κοινό να παραληρεί από χαρά, ενθουσιασμό και ευγνωμοσύνη, για τον ιδρυτή των Hammerfall. Ο Anders, ντράμερ του συγκροτήματος, μας το έπαιζε "δύσκολος" και ήθελε να ακούσει τη φωνή μας, όσο πιο δυνατά γινόταν, παρότι ήδη είχαμε ''ξελαριγκιαστεί''! Ο Joacim προσπάθησε να τον βάλει στη θέση του, λέγοντας την ατάκα <<I hate f@cking drummers>> και προκαλώντας πολλά γέλια. Εν τέλει φωνάξαμε τόσο πολύ δυνατά και περήφανα, που ικανοποιήσαμε και τον κύριο Johansson!


Για ένα λεπτό περίπου, ο Joacim παραδίδει μαθήματα ζωής, απευθυνόμενος προς όλους. Λέει ότι πρέπει να χαιρόμαστε τη ζωή μας, γιατί ζούμε μόνο μια φορά και φυσικά, να ακούμε Heavy Metal. Ότι καλύτερο δηλαδή και το ιδανικότερο όνειρο, που θα θέλαμε όλοι μας να πραγματοποιήσουμε. Τόσο απλό, αληθινό και αγνό. Σαν το Μέταλ! Το επόμενο τραγούδι "Built To Last", το αφιερώνει σε ένα και μόνο δυσαρεστημένο φίλο των Hammerfall, που δε του άρεσε το νέο τους, ομότιτλο άλμπουμ. Αντίστροφη μέτρηση και "Last Man Standing"!
Ο Joacim ξεκινάει εκ νέου παιχνίδι με το κοινό, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στις γυναίκες metallers, που πηγαίνουν σε όλα τα show στην Ελλάδα. Ο λατρεμένος Σουηδός τραγουδιστής, έχει πάρα πολύ καλή επαφή, εξαιρετική επικοινωνία και αποτελεσματική διαδραστικότητα με το κοινό, φροντίζοντας να διασκεδάσει τον κόσμο, τόσο με την φωνάρα του στα τραγούδια, όσο και στη μικρή ανάπαυλα αυτών. Συστήνει (ή μάλλον "εκθέτει") σε όλους, τον Pontus Norgren, εξηγώντας την πολύ ενδιαφέρουσα και ολότελα χιουμοριστική ιστορία, για το πως ο πρώτος κιθαρίστας των Hammerfall, ξεκίνησε να ασχολείται με τη κιθάρα και πότε πήρε, το πρώτο του Rock n' Roll ερέθισμα! Σπαρταριστός ο τρόπος με τον οποίο "παραπονιόταν" ο Joacim, για το ότι δεν ισχύουν, τα όσα λέγονται για τις συναυλίες και τα ροκ-μέταλ συγκροτήματα, σχετικά με το σεξ και τα ναρκωτικά.
Αφού βγάζει τη ψυχή του Pontus, του παραδίδει ολόκληρη τη σκηνή, για ένα "guitar masturbation" 70 δευτερολέπτων. Όλοι μας κοιτούσαμε με απόλυτη προσήλωση, το εκπληκτικό παίξιμο του Pontus και γουστάραμε μια πολύ καλή rifιά. O Joacim παίρνει ξανά το μικρόφωνο και μιλά για το αναμενόμενο "20 year anniversary disc Legacy Of Kings". Το <<μπλα μπλα>> τελειώνει και οι κιθάρες, το μπάσο του Oscar και τα ντραμς, παίρνουν και πάλι φωτιά! Αλλά όταν λέμε φωτιά... το εννοούμε!
"Legacy Of Kings" και "Heading The Call", ξεκινούν στο Principal μια μάχη χορού, headbanging και γενικότερου "κοπανήματος'', από το τρελαμένο κοινό! Με τις aggressive εκδηλώσεις λατρείας μας, όλοι το ζούσαμε για τα καλά, με τρέλα και πολύ φωνή!
Η αποθέωση και οι ιαχές αγάπης, ενθουσιασμού και λατρείας του κόσμου, ανάγκασαν τον Joacim να ευχαριστήσει ξανά και ξανά το κοινό της Θεσσαλονίκης, ρωτώντας ταυτόχρονα πόσοι από τους παρευρισκόμενους, είχαν ξαναδεί τους Hammerfall πιο παλιά. Αφού βρήκε τους 14 εκλεκτούς (ανάμεσα τους κι εγώ), έδειξε τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει όλοι μαζί, να υποδεχθούμε και να τραγουδήσουμε το επόμενο κομμάτι. Σε μια αυθόρμητη κίνηση, η οποία ήταν μεγάλη ένδειξη για το πόσο καλά περνούσε και ο ίδιος με εμάς. Γέλασε κατευχαριστημένος από όσα συνέβαιναν και με απόλυτη ειλικρίνεια και ευτυχία, γύρισε και είπε προς όλους μας, ότι αγαπάει τη δουλειά του και πως είναι μακράν, η καλύτερη δουλειά που θα μπορούσε να έχει κάποιος. Χαιρόμαστε που το πιστεύει αυτό. Χαιρόμαστε ακόμα περισσότερο, που το δείχνει κιόλας! Όχι μόνο ο Joacim φυσικά, αλλά ολόκληρη η μπαντάρα των Hammerfall! Back to work και "Let The Hammer..." ακούγεται ένα μακρόσυρτο "FAAAAAALLLLLL", δυο φορές από το κοινό... το Σφυρί του Hectror, ΠΕΦΤΕΙ ΠΑΝΩ ΜΑΣ! "Let The Hammer Fall" και στο Principal συμβαίνει ένα πάρτι, ξεχωριστό από όλα τα άλλα. Άλλο να ζεις και άλλο να περιγράφεις, ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΙΚΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ!
Όλοι με υψωμένες τις γροθιές και τραγουδώντας περήφανα, τιμήσαμε όπως άρμοζε, έναν τέτοιο κλασικό, Epic Power Metal ύμνο! Τον ύμνο των H A M M E R F A L L ! ! ! ! ! !


Το συγκρότημα απομακρύνεται από τη σκηνή, χαιρετώντας τον κόσμο, αλλά δε "τσιμπάει" κανείς μας. Ουδείς μετακινείται από τη θέση του και όλοι, περιμένουμε απλά την επιστροφή τους, για το encore.
Μιας και μιλήσαμε για ύμνους προηγουμένως... ένα νέο κομμάτι, τείνει να γίνει ο σύγχρονος τους ύμνος. Το "Hammer High" με το οποίο επέστρεψαν στη σκηνή, είναι τόσο πορωτικό και επικό, όσο ακούγεται! Οι οπαδοί των Hammerfall, γεμάτη περηφάνια, πίστη και αφοσίωση στους "Templars Of Steel", τραγουδάνε όλοι μαζί με μια φωνή, που ανοίγει τον ουρανό και τραντάζει τη γη!
<<Hammer High This Is a Freedom Cry! Hammer High Until I Die>>.



Προτελευταίο τραγούδι απόψε, θα είναι τελικά το "Bushido". Πολλοί (μαζί με εμένα), θεωρούσαμε ότι θα μπορούσαν στη θέση του, να παίξουν κάτι πιο κλασικό. Κάποιο από τα παλιά τους, όπως το "Metal Age", ή το "Glory To The Brave". Μιας και προς έκπληξη όλων, οι Hammerfall που πολύ πρόσφατα γιόρτασαν την 20η επέτειο του ξεχωριστού, Θρυλικού και Μυθικού αυτού άλμπουμ τους, το οποίο τους καταξίωσε και έσωσε τη Heavy metal μουσική γενικότερα, τη στιγμή μάλιστα, που βρισκόταν στο τέλμα της και διάνυε τη χειρότερη της περίοδο... δεν έπαιξαν κανένα τραγούδι από το "Glory To The Brave", δημιουργώντας εύλογα, την απορία στους φαν τους.
Παρόλα αυτά, το Bushido είναι ένα καλό κομμάτι, από τον εξαιρετικό δίσκο τους "(r)Evolution" και αν εξαιρέσουμε αυτά που μόλις προαναφέραμε, άρεσε στο κοινό.
Μόλις τελειώνει το τραγούδι, ο Joacim ευχαριστεί για ακόμα μια φορά τους Hammerfallians, για την τρομερή αφοσίωση και στήριξη που δείχνουν, εδώ και 21 ολόκληρα χρόνια!
Ανακοινώνει επίσης, ότι την επόμενη εβδομάδα σταματάει το "ReBuilt To Tour 2018" και πως τον Ιανουάριο του 2019, οι Ηammerfall μπαίνουν ξανά στο στούντιο, για να αρχίσουν να γράφουν το νέο τους άλμπουμ, το οποίο θα είναι έτοιμο, τον Αύγουστο του 2019! Κάτι που έγινε αποδεχτό με πολλά επιφωνήματα και ζητωκραυγές, όπως ήταν φυσικό.
Όταν όμως (και καλά) ανακοίνωσε ότι εδώ τελειώνει η αποψινή συναυλία, όλο το κοινό "διαμαρτυρήθηκε" εντονότατα, γιατί ασφαλώς δεν ήθελε με τίποτα, να τελειώσει αυτή η LIVEάρα!
Ο Joacim φυσικά, δεν υπήρχε καμία περίπτωση να φύγει έτσι απλά και ήσυχα... γι΄αυτό και μας ρώτησε τελικά, αν είχαμε να πάμε σε κάποιο special μέρος! Μα, είναι δυνατόν ρε Joacim; υπάρχει περίπτωση να θεωρείται οτιδήποτε και οποιοσδήποτε, πιο special από τους Hammerfall;;;
φυσικά και όχι! Εφόσον κανένας από εμάς λοιπόν, δεν είχε και δεν ήθελε κυρίως, να πάει σε κάποιο άλλο μέρος, καθίσαμε παρέα με τους "Templars Of Steel" και τραγουδήσαμε με φλογισμένο και άσβεστο πάθος, που ανάβλυζε ασταμάτητα, μέσα από την καρδιά μας!
<<HEARTS ON FFFIIIRRREEE!!!!!!>> και το Principal, μαζί με τις καρδιές μας, παίρνει ΦΩΤΙΑ!
Πετάω ενστικτωδώς από τη κάψα, τη τρέλα και τον ενθουσιασμό μου, τη σημαία των Hammerfall που είχα, πάνω στον Joacim. Αυτός τη πιάνει, τη βλέπει και χαμογελάει, την απλώνει μπροστά του και ύστερα... ακολουθεί η πιο ΜΑΓΙΚΗ, η πιο ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ, η πιο ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ σκηνή της βραδιάς! Ο Joacim πηδάει από τη σκηνή και έρχεται σε εμάς, πάνω στο κάγκελο! Τα συναισθήματα που νιώθεις, όταν ο αγαπημένος σου τραγουδιστής, έρχεται ακριβώς πάνω σου καθώς τραγουδάει, ενώ κάνετε "high-five" στον αέρα και εν συνεχεία, τραγουδάτε μαζί, οποιαδήποτε ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ... είναι απλά ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΑ! Δε συγκρίνονται με τίποτα και πολύ δύσκολα περιγράφονται με λέξεις. Ακόμα και το ελληνικό λεξιλόγιο, που διαθέτει πλουραλισμό, ακόμα και αυτό, δεν είναι αρκετό! Από πίσω μου εν τω μεταξύ, λάμβανε χώρα ένα απίστευτα τρελό mosh pit και το headbanging δεν είχε σταματημό! Ο Oscar έχει βγάλει τη μπλούζα του και πέφτει στα πατώματα, παίζοντας με το Hammer base του. Ο Pontus και ο Fredrik rifάρουν και χτυπιούνται ανελέητα, ενώ και ο ντράμερ της μπάντας, ο Anders κυριολεκτικά, τα έσπασε όλα στο τέλος!

ΜΕΓΑΛΕΙΟ! ΕΠΟΣ! ΜΑΓΕΙΑ! ΘΡΙΑΜΒΟΣ! ΕΚΣΤΑΣΗ! ΠΑΡΟΞΙΣΜΟΣ! ΠΑΡΑΝΟΙΑ! Κ@ΥΛ@! Και άλλα πολλά... η συναυλία τελειώνει με τον Joacim να αποθεώνει τους Hammerfallians της Θεσσαλονίκης και τον Oscar να πετάει τη κιθάρα του ψηλά στον ουρανό, να τη κατεβάζει ρίχνοντας και μια rifιά και να ορμάει μετά σαν Δράκος, μπροστά στο τρελά και δυσθεώρητα, εκστασιασμένο κοινό! Αφού βγήκαμε και την αναμνηστική-θριαμβευτική φωτογραφία με το συγκρότημα, όπως είθισται να συμβαίνει, μετά το πέρας κάθε επιτυχημένης συναυλίας. Τι έλειπε από μια ήδη τέλεια LIVEάρα; το κερασάκι στη τούρτα. Το οποίο δεν ήταν άλλο φυσικά, από τη μαγική πένα του Pontus Norgren! Ωωω ναι... την πέταξε και την έπιασα στον αέρα! Έδωσα μάχη και βγήκα νικητής γι' αυτήν! Ενώ πριν γίνει αυτό, συνέβη ένα πολύ αστείο περιστατικό. Ο Οscar με σημάδεψε, πετώντας μου τη δική του πένα, όμως την έριξε τόσο δυνατά, που αυτή χτύπησε στο κούτελο μου, εκσφεντονίστηκε κάπου μέσα στο χαμό και πήγε άκλαυτη δυστυχώς. Μιας και δε μπόρεσε να τη βρει κανένας. Δε πειράζει όμως. Δεν υπήρχε ούτε ένα πρόσωπο δυσαρεστημένο. Ούτε ένας άνθρωπος, που να μην ικανοποιήθηκε και να μην ευχαριστήθηκε, όλη τη συναυλία!

Με κάθε ειλικρίνεια, μπορώ άνετα να πω, πως ζήσαμε μια από τις καλύτερες συναυλίες, όλων των εποχών στη Θεσσαλονίκη. Σίγουρα μακράν τη καλύτερη, τα τελευταία 5 χρόνια.
Οι HAMMERFALL μας προσέφεραν μια αξέχαστη, ανεπανάληπτη, απίστευτη, φανταστική, καθηλωτική, μαγευτική, ενθουσιώδη, επική, τέλεια και μαγική από όλες τις απόψεις, perfomance. Την οποία εμείς που τη ζήσαμε, θα τη θυμόμαστε για πάντα και εσείς που σνομπάρατε και δεν ήρθατε, θα το μετανιώνετε συνέχεια!
Οι Hammerfall αποτελούν ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ, μια από τις καλύτερες live μπάντες, αυτή τη στιγμή παγκοσμίως και είναι μακράν η καλύτερη, στο Power Epic Metal είδος. Έχουν κομματάρες, παίζουν κομματάρες. Υπάρχει εξαιρετική και υποδειγματική ακουστική του ήχου, είτε στα όργανα, είτε στα φωνητικά, σε κάθε live που δίνουν! Υπάρχει φανταστική, πραγματικά θαυμάσια επικοινωνία και συνεργασία με το κοινό τους, το οποίο μέσα και από το επικοινωνιακό τους στοιχείο, το τραβάνε κοντά τους, ακόμα περισσότερο. Όχι μόνο μέσω των υπέροχων, ξεχωριστών και μοναδικών τραγουδιών τους δηλαδή. Οι Hammerfall κερδίζουν νέους φαν, μετά από κάθε τους εμφάνιση. Όσο εμφανίζονται ζωντανά, άλλο τόσους πολυάριθμους οπαδούς αποκτούν. Τη στιγμή που πολύ μεγάλα ονόματα του παρελθόντος, δυστυχώς έχουν ξεχάσει, όχι απλά πως γίνεται το καλό Tour, αλλά και το πως είναι να τραγουδάνε και να παίζουν, σε live συναυλία. Ας το έχουν αυτό υπόψιν τους, όλοι οι κολλημένοι εμπαθείς που δε ξέρουν τι τους γίνεται και όσοι δεν έχουν ιδέα, από ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ, ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ HEAVY METAL!
Προς όλους τους άλλους, που θέλουν να δουν τους Hammerfall από κοντά, αλλά για διάφορους λόγους αδυνατούν. Να τους πω ότι εάν ποτέ σας δοθεί η ευκαιρία, μη τη χάσετε! Να πάτε παιδιά. Να πηγαίνετε σε μπάντες που το αξίζουν και που σέβονται τους οπαδούς τους και το απλό κοινό, το οποίο τους τιμάει, με τη παρουσία του και μόνο, στο live τους.
Στην Ελλάδα πρέπει να ξεκολλήσουν κάποιοι, από τις προκατειλημμένες αντιλήψεις που έχουν, διότι αυτές το μόνο που κάνουν, είναι να τους απομακρύνουν από ένα καλό live και να τους αποτρέπουν, να πάνε σε μια πολύ όμορφη συναυλία και να περάσουν ωραία.
Οι Hammerfall είναι μια από τις πιο ΑΔΙΚΑ υποτιμημένες μπάντες, όλων των εποχών. Το γιατί; θα μας ανοίξει μεγάλη κουβέντα και δεν είναι της παρούσης. Σίγουρα πάντως πρόκειται για εμμονική εμπάθεια, λάθος πληροφόρηση και κακή έως αμυδρή γνώση, του Heavy/Power/Epic Metal.

Για εμένα οι Hammerfall, έχουν τεράστια συναισθηματική αξία. Είναι βεβαίως το αγαπημένο μου συγκρότημα, καθώς χάρη σε αυτούς, άλλαξε σχεδόν ολόκληρη η ζωή μου. Όλα ξεκίνησαν στο Λύκειο, όταν ο κολλητός μου, έβαλε να ακούσω το "Hearts On Fire", χωρίς εγώ τότε να γνωρίζω καν, τι εστί Hammerfall. Ε, αυτό ήταν! ΚΟΛΛΗΣΑ για τα καλά! Οι Hammerfall με μύησαν στη μέταλ μουσική γενικότερα, την οποία αργότερα, εξερεύνησα πιο βαθιά. Σε αυτή την αναζήτηση μου, βρήκα περισσότερα συγκροτήματα και νέα τραγούδια βεβαίως. Πολλά που μου άρεσαν και μου ταίριαζαν. Πολλά που με ενθουσίαζαν και με ξεσήκωναν. Πολλά που μου προκαλούσαν ανατριχίλα και μου έκοβαν την ανάσα. Ποτέ όμως δεν έπαψα να είμαι Hammerfallian και πιστός στους Templars Of Steel. Πάντοτε ήταν, είναι και θα είναι, η αγαπημένη μου μπάντα, ότι και να γίνει, όσο και αν περάσουν τα χρόνια. Εδώ ήρθαν Θεσσαλονίκη, μετά από 2 ολόκληρες δεκαετίες!
Μια σχέση ασίγαστου πάθους και αιώνιας λατρείας όμως, μόνο τυχαία δε μπορεί να είναι. Οι Hammerfall ήταν το πρώτο μέταλ συγκρότημα που άκουσα. Ήταν το πρώτο μέταλ συγκρότημα, για το οποίο ταξίδεψα, ώστε να τους δω live. Τα μέλη της μπάντας τους, ήταν οι πρώτοι επαγγελματίες μεταλάδες μουσικοί, που έχω γνωρίσει και έχω τη τιμή, τη χαρά και την ευτυχία, να έχω μιλήσει μαζί τους. Ο Pontus Norgren είναι ο πρώτος κιθαρίστας και διάσημος μεταλάς γενικότερα, που γνώρισα και μιλήσαμε από κοντά. Αυτό έγινε πριν 3 χρόνια, στο Fuzz Live Music Club, κάτω στην Αθήνα. Όπως βεβαίως μίλησα και με τους υπόλοιπους, τον Oscar, τον Joacim και τον Fredrik. Πολύ ωραίοι τύποι. Χαλαροί, άνετοι και απόλυτα συμπαθείς, όλοι τους! Τώρα λοιπόν, 3 χρόνια αργότερα, ο πρώτος κιθαρίστας που γνώρισα τότε, ήταν αυτός που μου έδωσε, την πρώτη πένα που έπιασα ποτέ. Είναι μάλιστα και δική του, αφού έχει την υπογραφή του! Ο πρώτος τιμητικός μέταλ τίτλος, που έλαβα ποτέ από συγκρότημα, ήταν από τους Hammerfall. Η πρώτη συναυλία στην οποία πήγα με σημαία και η πρώτη στην οποία, πέταξα στον τραγουδιστή τη σημαία, ήταν και πάλι οι Hammerfall και ο Joacim Cans! Η πρώτη μέταλ μπλούζα και το πρώτο μέταλ cd που αγόρασα σε συναυλία, μαντέψτε... ΠΑΛΙ HAMMERFALL!!! Για να μη το κουράσω άλλο το θέμα, γιατί έχουν συμβεί πολλά παρόμοια. Καταλαβαίνετε όλοι φαντάζομαι, το ξεχωριστό, μαγικό και ιδιαίτερο δέσιμο που έχω με τους Templars Of Steel!
Οι Hammerfall στο δικό μου το μυαλό, είναι κάτι ξεχωριστό και θα τους έχω πάντα μέσα στη καρδιά μου, όντας πιστός και αφοσιωμένος, Hammerfallian ακόλουθος!
Ότι και να πιστεύει κανείς γι' αυτούς, όποια γνώμη και να έχει, δε γίνεται να μη παραδεχθεί, ότι πλην του γεγονότος πως έχουν παίξει σαν Headliners, στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου και πραγματοποιούν παντού, πετυχημένα και φανταστικά live. Είναι επίσης και οι σωτήρες της Heavy Μetal, οι οποίοι με το "Glory To The Brave", όχι απλώς διέσωσαν τη παραδοσιακή Heavy Metal, που ήταν βυθισμένη στη μετριότητα και την ανυπαρξία... αλλά της έδωσαν και άλλη πνοή, κρατώντας το παραδοσιακό στυλ και εμπλουτίζοντας νέες τεχνικές, πάνω σε αυτό!
Ήρωες της Metal! Αληθινοί Templars! Γι' αυτό και εγώ, πάντα θα τους ακολουθώ, πάντα θα τους θαυμάζω και θα τους αγαπώ. Με τιμή, υπερηφάνεια και καμάρι, πάντα θα τραγουδώ...

HAMMER HIGH TO THE SKY!          HAMMER HIGH UNTIL I DIE!


Υ.Γ: Ευχαριστώ πάρα πολύ τους καλούς μου φίλους, οι οποίοι ήταν μαζί μου στη συναυλία, όπου τραγουδήσαμε, "κοπανηθήκαμε" και γενικότερα τρελαθήκαμε, με τους HAMMERFALL!!!!!!
Πάντα τέτοιες επικές, μαγικές και φανταστικές στιγμές, να ζούμε παιδιά.

































































Για το WorldWideSportsGr: Θεοδόσης Βαδιάκας
Διαβάστε Περισσότερα "Ανταπόκριση/Αφιέρωμα: HAMMERFALL live at "Principal Club Theater" Thessaloniki!"

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

Έρευνα: Υπέρ ή κατά των παρελάσεων, οι Έλληνες πολίτες;



Το ξημέρωμα της 26ης Οκτωβρίου, για πολλούς, είναι μια εθνική και θρησκευτική επέτειος. Για άλλους, είναι η αρχή, ενός υπέροχου και εορταστικού τριημέρου. Για μερικούς άλλους, είναι απλά, μια καθημερινή ημέρα, σαν όλες τις άλλες. Ο καθένας έχει και σε αυτό το θέμα, τη δική του άποψη και το βλέπει, από τη δική του, οπτική γωνία. Ποιοι είναι όμως όλοι αυτοί; ποια η θέση τους, μέσα στη κοινωνία μας; ποιες είναι οι απόψεις τους και τι πιστεύουν, γύρω από το θέμα, των στρατιωτικών παρελάσεων; η αλήθεια είναι, πως η θετική, ή αρνητική γνώμη, για τις στρατιωτικές παρελάσεις, είναι ένα φλέγον ζήτημα, τόσο επίκαιρο, όσο και ατελείωτα διαχρονικό... το οποίο ταλανίζει, τη κοινωνία της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας κυρίως, εδώ και πολλά χρόνια.
Πρέπει να γίνονται οι παρελάσεις; είναι καλό να γίνονται; τι μας προσφέρουν; βοηθάνε στην ιστορία της πατρίδας μας; μας κάνουν να νιώθουμε εθνικά υπερήφανοι, ή μας προκαλούν απέχθεια; αντέχει τα έξοδα το Κράτος; μήπως θα ήταν προτιμότερο, να διατεθούν για άλλες δράσεις και γι βοήθεια σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες της χώρας, που τα έχουν ανάγκη; είναι ένα έθιμο ιστορικής μνήμης, ή απλώς ανούσιες φανφάρες, σε δύσκολους οικονομικά καιρούς; αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα,  βγήκαμε να ρωτήσουμε, τους πολίτες της Θεσσαλονίκης, με αφορμή την επερχόμενη Στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και ολόκληρο το εορταστικό τριήμερο που τη συντροφεύει.
Προσωπικά, θυμάμαι από μικρό παιδί, να λατρεύω τις παρελάσεις. Τόσο αυτές στις οποίες  συμμετείχα, όντας ο μοναδικός που το έκανε με χαρά και θέληση, για τις μαθητικές εκδηλώσεις. Όσο ακόμα περισσότερο, τις μεγάλες στρατιωτικές παρελάσεις, με τα φοβερά άρματα μάχης, τα τρομερά τανκς και τη συνοδεία, από την αεροπορία, της ελληνικής δύναμης πυρός. Σαν μαθητής έκανα παρέλαση, γεμάτος χαρά, περηφάνια, τιμή, ενθουσιασμό και καμάρι! Σαν θεατής των μεγάλων στρατιωτικών παρελάσεων, παρακολουθούσα με αγωνία, δέος και ανατριχίλα, την επίδειξη ισχύος του ελληνικού στρατού μας και τις πολύ εντυπωσιακές εικόνες, που έβλεπα, από όλα τα τμήματα των σωμάτων ασφαλείας, με τους σχηματισμούς, τα συνθήματα και το άψογο παρουσιαστικό που προσέφεραν όλοι τους. Είτε καθόμουν μόνος μαζί με τα αδέρφια μου και τη γιαγιά μας, που έλεγε ανέκδοτες ιστορίες από τον πόλεμο, είτε ακόμα πιο μικρός, που με είχε στην αγκαλιά του, ο πατέρας μου και με σήκωνε όσο πιο ψηλά μπορούσε, ώστε να μπορέσω να δω καθαρά, όλο αυτό το μεγαλείο... το συναίσθημα που ένιωθα πάντα, όταν περνούσαν τα μεγάλα άρματα μάχης, τα τανκς, τα Apachi και τα F16 με τα Mirage... τα συναισθήματα που έβγαιναν αυθόρμητα από μέσα μου, ήταν πάντα, αυτά τα δύο. Περηφάνια και έκσταση! Ενώ ακόμα και τώρα που μεγάλωσα, κάθε φορά που με ξυπνάνε, όταν περνάνε όλα τα άρματα μάχης από το σπίτι μου μπροστά, για να πάνε στο αρχικό σημείο της εκκίνησης της παρέλασης. Σηκώνεται η "τρίχα κάγκελο", καθώς τρίζει ολόκληρο το σπίτι και οι δρόμοι, έξω από αυτό.
Μετά όμως από αυτή την αναδρομή στο παρελθόν, καλό θα ήταν να πάμε να δούμε και ποια είναι η γνώμη των συνανθρώπων μας, για το ευαίσθητο αυτό θέμα.
Μιλήσαμε με κάθε απλό και καθημερινό άνθρωπο που βλέπαμε στο δρόμο μας, αλλά ζητήσαμε και τη γνώμη κάποιων ειδικών, ή αν θέλετε, ατόμων που λόγω της κοινωνικής τους θέσης και απασχόλησης, βρίσκονται πιο κοντά στο θεσμό των παρελάσεων, σε σχέση με άλλους.
 Σε σύνολο 33 ατόμων, οι 19 από αυτούς, απάντησαν ότι είναι ΥΠΕΡ των παρελάσεων. 10 απάντησαν ΚΑΤΑ. Ενώ 4 άτομα, ανήκουν στη "γκρίζα ζώνη", μη μπορώντας να διαλέξουν πλευρά και να αποφασίσουν μόνο θετικά, ή μόνο αρνητικά... έχοντας μια γνώμη πιο συγκαταβατική και απλοϊκή, πράττοντας συνειδητοποιημένα, αυτή τους την επιλογή. Επειδή όμως δε κάνουμε ένα απλό γκάλοπ, αλλά ρεπορτάζ, μέσα από το δρόμο κα ιτη καθημερινότητα των συνανθρώπων μας, πάμε να δούμε μαζί, κάποιες δηλώσεις από αυτά τα άτομα και από εκεί και έπειτα, δημοκρατία έχουμε, ας βγάλει ο καθένας, τα συμπεράσματα του.

Μέσα στα άτομα, που μίλησαν θετικά για τις παρελάσεις, υπήρχαν γνώμες και δηλώσεις, από φοιτητές, ελεύθερους επαγγελματίες, Πατέρες της εκκλησίας, στρατιώτες που υπηρετούν τη θητεία τους, δασκάλους, πρώην στελέχη των ειδικών δυνάμεων στρατού, εν ενεργεία αξιωματικούς, μαθητές, νοικοκυρές, και δημοσίους υπαλλήλους.
Η κυρίαρχη άποψη και πεποίθηση για τις παρελάσεις, ήταν ότι πρόκειται για ένα μεγάλο φόρο τιμής, στους ηρωικά μαχόμενους πεσόντες, που θυσίασαν τα πάντα, για την ελευθερία της πατρίδας μας. Θεωρούν οι φίλοι μας λοιπόν, ότι είναι το λιγότερο που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε, ώστε να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας, απέναντι τους. Ταυτόχρονα τονίζεται η εθνική υπερηφάνεια και ο εντυπωσιασμός όλων αυτών των συνανθρώπων μας, όταν βλέπουν μεγάλες στρατιωτικές παρελάσεις και πιστεύουν, πως με αυτό τον τρόπο, στέλνουμε σε εχθρούς και "φίλους", ένα μήνυμα ισχύος, σταθερότητας και δυναμικής της χώρας μας. Όλοι τους πάντως, θεωρούν δεδομένο, ότι όλοι οι πολίτες και κυρίως τα μικρά παιδιά, μέσω των παρελάσεων, μαθαίνουν πολύ καλύτερα, την ελληνική ιστορία. Φοβούνται όμως, πως αν η Ελλάδα, δεν κάνει αυτού του είδους τις παρελάσεις, θα υποτιμηθεί από τους συμμάχους της και θα δεχθεί  διαφόρου είδους επιθέσεις, από τους εχθρούς της, που παραμονεύουν στη γωνία...
Παρακάτω θα παραθέσουμε, τις πιο χαρακτηριστικές και ξεχωριστές δηλώσεις κάποιων ατόμων.
Από τον Άγιο Ιωάννη Κρήνης και Καλαμαριάς, ο πάτερ Στυλιανός μας είπε πως τάσσεται υπέρ των παρελάσεων, γιατί <<Είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του, από την Αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα, την Αρχαία Σπάρτη. Ενώ το έθιμο αυτό, συνεχίστηκε και κατά τη περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, για να τιμώνται οι νικητές πολεμιστές, που ήταν οι θριαμβευτές του πολέμου>>.
Η Σόφια, που είναι φοιτήτρια Οδοντιατρικής, στη γειτονική Βουλγαρία και έχει γίνει πλέον  οικονομικός μετανάστης, μας είπε: <<Είμαι υπέρ γιατί ενδυναμώνουν το φρόνιμα των Ελλήνων για την υπεράσπιση της πατρίδας μας, όταν χρειαστεί και καταδεικνύει την δύναμη πυρός, προς τους ξένους εισβολείς, που έχουν βλέψεις κατά της χώρας, για αποτροπή των ορέξεων τους.
Εάν δε φοβούνται την επίδειξη ισχύος, τουλάχιστον την υπολογίζουν>>.
Ήρθαμε σε επαφή, με ένα πρώην Δόκιμο Ειδικό Δυνάμεων του στρατού, ο οποίος είτε λίγο, είτε πολύ, μας ανέφερε ότι είναι <<φυσικά ΥΠΕΡ και ο λόγος είναι, γιατί οι παρελάσεις γίνονται με σκοπό να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούργιοι, για ποιο λόγο γιορτάζουμε και τι γιορτάζουμε αυτές τις μέρες. Αλλά και ότι κάποιοι θυσιάστηκαν για εμάς και εμείς τους τιμάμε, με αυτόν τον τρόπο>>.
Η Εύη, φοιτήτρια Οικονομικού Πανεπιστημίου έκανε μια διαφορετική δήλωση, σε σχέση με τους υπόλοιπους που συμφωνούσαν μαζί της, αναφορικά με το αν θα ενοχλούταν, σε περίπτωση, κατάργησης των παρελάσεων. Αναλυτικά τα όσα είπε: <<Θα έλεγα μάλλον υπέρ. Επειδή το έργο που προσφέρουν στην κοινωνία, οι ένοπλες δυνάμεις, είναι πολύ σημαντικό. Είναι υπεύθυνες για την ασφάλεια της χώρας, οπότε μια παρέλαση νομίζω τους αξίζει. Δεν είναι σύμβολο δικτατορίας ή καταπίεσης όπως τα παλιότερα χρόνια άλλωστε. Όμως για εμένα οι παρελάσεις δεν είναι κάτι ιδιαίτερα ουσιαστικό, πιο πολύ τυπικό και παράδοση είναι, οπότε όχι, αν καταργούνταν δεν θα με ενοχλούσε>>.
Για κάποιο λόγο, οι νοικοκυρές της πόλης μας, τουλάχιστον σε αυτό το θέμα, έχυν τις ίδιες ακριβώς πεποιθήσεις. Μια εξ αυτών δήλωσε: <<Είμαι υπέρ. Γιατί είναι ένας τρόπος να τιμήσουμε τους ήρωες της Ελλάδας. Θα με πείραζε εάν καταργούνταν, γιατί αν και υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι να τους τιμήσουμε, αυτός είναι ο πιο σημαντικός. Είναι πιο μεγαλοπρεπής, μπορεί να την παρακολουθήσει πλήθος λαού ελεύθερα και συγχρόνως, όσοι δε γνωρίζουν, να μαθαίνουν κατά αυτό το τρόπο, την ιστορία της χώρας.
Την πιο εμπλουτισμένη και εμπεριστατωμένη άποψη, μας την κατέθεσε ένας Δημόσιος Υπάλληλος, ο οποίος δήλωσε <<Υπέρ, με επιφυλάξεις. Άμα τις κάνουν οι δικτάτορες, δεν είμαι υπέρ. Εξαρτάται πάντα, ποιος τις κάνει και γιατί. Θα με πείραζε αν καταργούνταν, γιατί θα το επέβαλλαν οι λίγοι, ενάντια στη θέληση, των πολλών. Επίσης, επειδή οι παρελάσεις έχουν συνδυαστεί και ως κοινωνική εκδήλωση της πόλης. Οι παρελάσεις προσφέρουν εντυπωσιακό θέαμα, με τα άρματα μάχης, τα αεροπλάνα και είναι  ξεχωριστές εικόνες αυτές, για τα παιδιά, ενώ εξυψώνουν και τον πατριωτισμό μας>>.
Για το τέλος , άφησα τις δηλώσεις που είχαμε τη τιμή και τη χαρά, να λάβουμε από μια πανέμορφη και εξαίρετη αξιωματικό του ελληνικού στρατού, η οποία μάλιστα, υπηρετεί την πατρίδα, από τις μονάδες, του εξωτερικού. Πιο συγκεκριμένα, η ξανθιά καλλονή του ελληνικού στρατού, μας μίλησε για το τι πραγματικά σημαίνει για την ίδια, αυτό το έθιμο και πόσο σημαντικό είναι για την ιστορία και το μέλλον της πατρίδας μας. <<Βρήκες έναν από τους λίγους ανθρώπους στα τέσσερα χρόνια της ΣΣΑΣ. Πάντα συμμετείχα στην παρέλαση, εθελοντικά φυσικά. Να σου πω την αλήθεια, σε κάθε παρέλαση δάκρυζα από υπερηφάνεια..
Φυσικά, είμαι υπέρ. Λόγοι πολλοί. Ενίσχυση του εθνικού φρονήματος και σύσφιξη του λαού, επίδειξη ισχύος του στρατεύματος, τόνωση ηθικού των συμμετεχόντων, αλλά και του κόσμου, επίδειξη δυνάμεως, υπερηφάνεια, μνήμες του παρελθόντος!>>

Πάμε όμως να δούμε τι δήλωσαν και όσοι είναι πολέμιοι των στρατιωτικών παρελάσεων και τους λόγους δηλώνουν κατά, ζητώντας την οριστική κατάργηση τους.
Ανάμεσα σε αυτούς τους συμπολίτες μας, βρίσκουμε φοιτητές, καθηγητές, ελεύθερους επαγγελματίες, Ραδιοφωνικούς παραγωγούς κ.α.
Κοινή συνισταμένη όλων, οι ιδεολογικοί λόγοι κατά του στρατού γενικότερα και τα οικονομικά έξοδα του Κράτους. Ενώ στη συντριπτική πλειοψηφία τους, θεωρούν πως οι παρελάσεις δεν έχουν να προσφέρουν και να προσδώσουν τίποτα απολύτως χρήσιμο στη κοινωνία και την ιστορία της χώρας, πολύ απλά διότι θεωρούν, πως πλέον, ο ρόλος των παρελάσεων είναι υποκριτικός και πως έχει χαθεί πια, το πραγματικό τους νόημα. παρακάτω ακολουθούν οι 5 πιο χαρακτηριστικές δηλώσεις, άπο όσους πήραμε συνέντευξη.
Ο Γιάννης, διευθυντής και organizer καλλιτεχνικών και φιλανθρωπικών προγραμμάτων, όταν τον ρωτήσαμε σχετικά, μας ανέφερε: <<: Χμμμ μεγάλη κουβέντα. Νομίζω είμαι κατά διότι δεν μαθαίνουμε στην πραγματικότητα, τι συνέβη τότε. θα μπορούσε να γίνεται κάποια εκδήλωση με πιο δημιουργικό χαρακτήρα. Κάποια μορφή εκδήλωσης, επιμορφωτική, διαδραστική, εργαστήρια, σεμινάρια, ημερίδες, παραστάσεις, ένας συνδυασμός αυτών! Κάποιο φεστιβάλ ή κάτι που θα έχει νόημα γενικά>>.
Η καθηγήτρια Φιλολογίας μας είπε πολύ ορθά και κοφτά ότι οι παρελάσεις είναι, <<άνευ ουσίας, χωρίς σκοπιμότητα. Δε δείχνουμε κατά αυτό το τρόπο, τη δύναμη μας. Δε προσφέρει κάτι ουσιώδες. Δεν προσφέρουμε κάποιο φόρο τιμής, παρελαύνοντας τα άρματα. Είμαι υπέρ των καταργήσεων τους>>.
Ο Δημήτρης, εδώ και χρόνια εθελοντής, με διάφορους οργανισμούς, στην αρχή ήταν διστακτικός για το αν θα μας μιλήσει ή όχι. Μετά όμως από τις απαραίτητες εγγυήσεις που έλαβε, προχώρησε στην εξής δήλωση: << είμαι κατά, καθώς θεωρώ πως είναι παλαιωμένο το σύστημα όλο και καθαρά θέμα επίδειξης. Προσφέρουν στην ιστορία του τόπου, όχι όμως στη κοινωνία. Μπορούμε να τιμάμε την ιστορία, αλλά με πιο σύγχρονο τρόπο. Η παιδεία είναι η αρχή της ιστορίας και αυτή που την διασώζει, όχι οι παρελάσεις και οι φανφάρες>>.
Η επόμενη δήλωση, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και σίγουρα έχει, διαφορετικό τόνο. Μιας και ο Νίκος που την έκανε, φοιτητής στο εξωτερικό για μεταπτυχιακό πάνω στις πολιτικές επιστήμες, μας άνοιξε το μυαλό και τη καρδιά του. <<Αν το 1 είναι κατά και το 5 είναι υπέρ, είμαι στο ενάμισι. Πρόκειται για τσάμπα λεφτά, δημιουργία εθνικοπολιτικής ταυτότητας. Σε μια εποχή κατάρρευσης συλλογικών ταυτοτήτων (όπως πολιτικών, καλλιτεχνικών κτλ) η μόνη ταυτότητα που μοιάζει να βγαίνει ισχυροποιημένη είναι η Εθνική. Οι παρελάσεις αναδημιουργούν τεχνηέντως εθνικές ταυτότητες, με στόχο μια νέα μορφή "υπερηφάνειας", δηλαδή ομοιογένειας>>.
Για το τέλος αφήσαμε τη δήλωση ενός πολύ αγαπητού, πολυτάλαντου και κεφάτου ανθρώπου. Διάσημου στο κοινό της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, μιας και μέσω της εκπομπής του στο Ραδιόφωνο, έχει "σκλαβώσει" όλη την Ελλάδα! Ο Κωστής, μας άφησε να κλέψουμε λίγο από τον υπέρ πολύτιμο του χρόνο και μας μίλησε ανοικτά. <<Καλησπέρα. Είμαι κατά γιατί τις θεωρώ απολύτως ξεπερασμένες και αναχρονιστικές. Ο σκοπός τον οποίον εξυπηρετούσαν δεν υφίσταται πλέον στην σημερινή εποχή της τεχνολογίας και της πληροφόρησης. Συγγνώμη που δεν το αναλύω, αλλά είμαι κομμάτια φίλε>>.

Επειδή όμως σε αυτή τη ζωή, δεν είναι όλα "άσπρα" ή "μαύρα", αλλά όπως αναφέραμε και πριν, υπάρχουν και οι "γκρι ζώνες", ευθύς αμέσως θα σας παραθέσουμε, τις σημαντικότερες δηλώσεις των ατόμων, που είχαν μια πιο σφαιρική και αντικειμενική άποψη, επί του θέματος.
Λύβια, Φοιτήτρια Βιβλιοθηκονομίας: <<Από τη μια πιστεύω ότι είναι καλό, γιατί τιμάμε αυτούς που θυσιάστηκαν για την πατρίδα πολεμώντας. Από την άλλη ότι είναι λίγο παρωχημένες, ξεπερασμένες, και ότι δε γίνονται και πολύ πια, για το σκοπό που ανέφερα παραπάνω. Πλέον ο ρόλος τους είναι υποκριτικός και ανούσιος. Γίνονται δήθεν για να φανούμε πατριώτες, για να δείξουμε ότι νοιαζόμαστε για τη χώρα μας, αλλά δε φτάνουν μόνο οι παρελάσεις για να γίνει αυτό>>.
Θεοδόσης, Barman- φοιτητής: <<Δε με ενοχλούν είναι η αλήθεια, περνάνε απαρατήρητες. Κυρίως με τις μαθητικές είχα θέμα, γιατί το επέβαλαν. Τώρα ας πω υπέρ, γιατί τιμάς την μνήμη όσων αγωνίστηκαν. Αν καταργούνταν δε θα με ένοιαζε, αλλά δεν είμαι και κατά>>.
Σοφία, Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας: <<Ούτε υπέρ, ούτε κατά είμαι. Αλλά θεωρώ πως υπάρχουν και καλύτεροι τρόποι να τιμήσεις το παρελθόν. Εννοώ ότι και με παρελάσεις, μεγάλο μέρος των Ελλήνων, δε γνωρίζει την ιστορία, γύρω από τα γεγονότα που τιμάμε. Θα προτιμούσα άλλου είδους εκδηλώσεις, που θα προσφέρουν ενημέρωση στις επόμενες γενιές και υπερηφάνεια, αλλά πάντα να τονίζεται το αρνητικό του πολέμου και να γίνεται αντιληπτό, ότι δε φταίει κανείς για τα λάθη των προγόνων του!>>

Ο καθένας όπως είναι λογικό και φανερό βεβαίως, έχει την άποψη του, τη γνώμη του και τις αντιλήψεις του, σχετικά με το θέμα των παρελάσεων, βάση και της ιδεολογίας που υποστηρίζει και που τον διακατέχει. Σε μια Δημοκρατική κοινωνία ασφαλώς, οι πολλές και διαφορετικές σκέψεις, είναι κάτι αναμενόμενο και συνηθισμένο. Σε ένα εθνικό όμως ζήτημα, γιατί τέτοιο είναι... είναι φυσιολογικό να διίστανται σε τόσο μεγάλο βαθμό, οι απόψεις; και συν τοις άλλοις, είναι καλό να υπάρχει τόσο πολύ μεγάλος καταμερισμός διχογνωμίας; δε θα ήταν πιο "φρόνιμο", να υπάρχει μια κοινή πολιτική στρατηγική και λαϊκή βούληση, επάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα και σε άλλα παρόμοια θέματα; τροφή για σκέψη αγαπητοί μου φίλοι...
Η προσωπική μου ταπεινή, ψύχραιμη και νηφάλια θέση πάντως, για το θέμα των παρελάσεων, είναι η εξής:
Θεωρώ πως είναι καθήκον και φόρος τιμής, της γενιάς μας, των νέων ανθρώπων και όλων των Ελλήνων, απέναντι στους γενναίους ήρωες, αγωνιστές, αντιστασιακούς, πραγματικούς πατριώτες, αληθινούς αντάρτες, που έδωσαν το αίμα τους και την ίδια τους τη ζωή, ενάντια στον φασίστα και τον ναζί κατακτητή, για να είναι η Ελλάδα μας ελεύθερη και ανεξάρτητη. Σεβαστές είναι όλες οι απόψεις, όμως γι' αυτό θεωρώ πως πρέπει να είναι αμοιβαίος και ο σεβασμός, γι' αυτούς τους Έλληνες ΗΡΩΕΣ, ανεξαρτήτως ιδεολογικών, πολιτικών και άλλου είδους προτιμήσεων.


Η διαδικασία και η προετοιμασία των παρελάσεων, δεν είναι απλό πράγμα και κρύβει σίγουρα, πολύ ενδιαφέρον!
Είναι γεγονός πως γίνονται δοκιμαστικές παρελάσεις, πριν από την επίσημη. Χθες 23/10/18, στη Θεσσαλονίκη, έγινε μία δοκιμαστική. Στην οδό Θεσσαλονίκης-Μουδανιών, (κοντά στη γέφυρα Ρυσίου) και γι' αυτό το λόγο, είχαν κλείσει το δρόμο. Για να πραγματοποιηθεί έστω και μια δοκιμαστική παρέλαση, χρειάζεται να γίνει μετακίνηση όλων των αρμάτων, από όλες τις περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, κάτι που σίγουρα κοστίζει αρκετά. Τα αεροπλάνα έρχονται, από το αεροδρόμιο της Τανάγρας και την Αθήνα. 
Η παρέλαση μπορεί να ξεκινάει 11 το πρωί, όμως πριν προλάβει να ανατείλει ο ήλιος, παίρνουν μπρος οι μηχανές και βρηχούν τα τεθωρακισμένα θηρία, του Ελληνικού Στρατού.
Στο πέρασμα τους, κτήρια, δρόμοι και τζάμια, τρέμουν από τις ερπύστριες και αυτό, το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, οι κάτοικοι δίπλα στον οδικό άξονα, από Καλαμαριά έως Κέντρο!

Εκτός από πλήθος ενθουσιασμένου κόσμου. Στη παρέλαση υπάρχει και ο χώρος, για τους επισήμους Εκεί, πηγαίνει και κάθεται, όλη η πολιτειακή, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του τόπου. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Υπουργός Άμυνας, ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πρόεδροι όλων των κομμάτων της Βουλής και οι αρχηγοί των γενικών επιτελείων, των ενόπλων δυνάμεων. Οι Δημοτικές αρχές, ο Περιφερειάρχης, ο Δήμαρχος, ο Παναγιότατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και άλλοι προσκεκλημένοι, από τον ιερό κλήρο.

Η διάρκεια της παρέλασης, είναι κοντά στις 2 ώρες. Ενώ ταυτόχρονα με τα πεζοπόρα τμήματα και τα άρματα μάχης, πετάνε στον ουρανό της συμπρωτεύουσας, πότε με συνδυασμούς και πότε με αιφνίδιες, σαν αστραπή κινήσεις... πολλά F16, Mirage 2000-1, ελικόπτερα Apachi, Sinouk και Super Puma. Τα τελευταία χρόνια, μετά το πέρας της παρελάσεως, ακολουθεί επίδειξη πτήσης μαχητικών F16, από την ειδική ομάδα ΖΕΥΣ, που έχει αναλάβει να διασκεδάσει και να ψυχαγωγήσει τον κόσμο, κατά αυτόν, τον ξεχωριστό τρόπο. Μία νέα παράδοση που δημιουργείται σιγά σιγά, την οποία οι Θεσσαλονικείς, έχουν "αγκαλιάσει" θερμά!
Η στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης, αποτελεί ιδιαίτερο γεγονός, για τους κατοίκους της πόλης. Συνδυάζεται με τη μεγάλη γιορτή της Θεσσαλονίκης, την 26η Οκτωβρίου, όπου τιμάται η ημέρα της απελευθέρωσης της, από τους Τούρκους. Ενώ ταυτόχρονα, εορτάζεται με λαμπρότητα, κατάνυξη και κάθε επισημότητα, ο Πολιούχος και μέγας προστάτης, της "νύφης του Θερμαϊκού", Άγιος Δημήτριος. Υπάρχει γενικώς εορταστικό κλίμα και διάθεση, μια ιδιαίτερη ζωντάνια, χαρούμενοι άνθρωποι με ανεβασμένο το ηθικό και όμορφη ατμόσφαιρα, καθ' όλη τη διάρκεια του εορταστικού τριημέρου, στη πόλη της Θεσσαλονίκης. Σίγουρα αξίζει να ζήσουν όλη αυτή τη ξεχωριστή, μοναδική και φιλόξενη ατμόσφαιρα, πολίτες από όλη την Ελλάδα!


 Αντί επιλόγου: Οι παρελάσεις δεν είναι στρατοκρατικές. Τονώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και εξυψώνουν, το πατριωτικό αίσθημα!















Διαβάστε Περισσότερα "Έρευνα: Υπέρ ή κατά των παρελάσεων, οι Έλληνες πολίτες; "